พื้นทะเลตรงนี้ ยิ่งดูลึกล้ำขึ้นเรื่อย ๆ
น้ำทะเลเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเป็นสีน้ำเงินเข้มเกือบดำ มองลงไปด้านล่างก็ไม่เห็นพื้น
ผิวน้ำเบื้องหน้าเกิดนูนขึ้นมาฉับพลัน
หัวขนาดมหึมาโผล่พ้นน้ำ ตามด้วยร่างใหญ่โตมโหฬาร
สุดท้าย อสูรสมุทรขนาดมหึมา ยาวสิบกว่าเมตร ก็ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน
เสียงคำรามทุ้มต่ำดังจากหน้าอกของมัน สะเทือนจนผิวน้ำกระเพื่อม
แสงเรืองรอบ ๆ กระจายหายวับไปในพริบตา อสูรสมุทรทั้งหมดต่างหนีตาย
อสูรทะเลระดับ B – อสูรเกราะลึกนรก
หลินเป่ยยืนอยู่บนกำแพงเมือง จ้องมองอสูรร้ายตัวนี้ พร้อมจะลองดี
“อย่าเพิ่งลงมือ”
เขากระโดดลงจากกำแพงเมือง เหยียบผิวน้ำ มุ่งหน้าไปหาอสูรระดับ B ตัวนั้น
ไกลออกไป กองเรือหนึ่งจอดลอยลำอยู่บนทะเล
บนใบเรือประทับตราของกองโจรบางแห่ง คนบนดาดฟ้าเดิมมาเพื่อล่าอสูรสมุทร
ตอนที่อสูรเกราะลึกนรกปรากฏตัว บางคนเตรียมกลับลำหนีแล้ว
แล้วพวกเขาก็เห็นเกาะนั้น เมืองเต่าดำ
“นั่น... หลินเป่ยหรือเปล่า?”
ข้อมูลเกี่ยวกับยานพาหนะของหลินเป่ย แพร่สะพัดในหมู่กองโจรไม่น้อย
แต่การเห็นกับตา กับข่าวลือ มันต่างกันโดยสิ้นเชิง
หลินเป่ยเดินมาถึงตรงหน้าอสูรทะเลระดับ B แล้ว มีดน้ำรวมตัวขึ้นกลางฝ่ามือ ยาวและบางกว่าทุกครั้ง
ฝ่ามือยักษ์ของอสูรฟาดลงมาฉับพลัน กระแทกน้ำทะเลเป็นหลุมขนาดใหญ่
หลินเป่ยหลบเฉียง มีดน้ำตวัดขวาง ตัดเป็นแผลลึกครึ่งเมตรที่ขาหน้าของมัน
อสูรเจ็บปวด สะบัดหางกวาด คลื่นที่ซัดสูงถึงสามเมตร