เอาชีวิตรอดทั่วโลก: เมืองเต่ายักษ์ของฉันกลายเป็นศูนย์กลางการค้า

ตอนที่ 101 อสูรบิน นกน้ำแข็งเซวียนเฟิ่ง

6 นาที· 1.4K คำ

ข่าวนี้ทำให้หลินเป่ยตกตะลึง

ตอนที่ระบบปรากฏตัวครั้งแรก มันบอกให้หลินเป่ยพัฒนาแหล่งทรัพยากรที่แปลงเป็นพลังงานด้วยตัวเอง

แต่จนถึงตอนนี้ หลินเป่ยพบเพียงแค่แก่นคริสตัลที่แปลงเป็นพลังงานได้

และบัดนี้ ก็มีอย่างที่สองปรากฏขึ้น

สำหรับหลินเป่ยแล้ว นี่คือการค้นพบครั้งสำคัญ

ต้องดูดซับ ต้องดูดซับแน่นอน

หลินเป่ยหยิบแก่นคริสตัลน้ำแข็งเลเวล B ขึ้นมาหนึ่งชิ้น ลองดูดซับ

[พลังงาน +100]

เมื่อเทียบกับแก่นคริสตัลเลเวล B ที่ให้พลังงาน 500 หน่วย นับว่าน้อยกว่ามาก

แต่จากอสูรน้ำแข็งหนึ่งตัวจะดรอปแก่นคริสตัลสิบชิ้น รวมกันได้หนึ่งพันหน่วยพลังงาน

ประสิทธิภาพการแปลงนี้ คุ้มค่ากว่าการฆ่าอสูรสมุทรในเลเวลเดียวกันมาก

ปัญหาเดียวตอนนี้คือ จำนวนอสูรน้ำแข็งมีมากพอหรือไม่

เขาเปิดช่องแชท

ผู้เล่นกำลังถกเถียงถึงประโยชน์ของแก่นคริสตัลน้ำแข็ง

"ไอ้นี่นอกจากใช้เป็นสกุลเงินกิจกรรมแล้ว ยังทำอะไรได้อีก"

"สวยก็สวยดีนะ แต่ไม่รู้จะเอาไปแลกอะไรได้บ้าง"

หลินเป่ยพลันมีความคิด

แก่นคริสตัลน้ำแข็งในมือผู้เล่นพวกนี้ จะเอามาเป็นของตนได้ไหม

หากรายการแลกเปลี่ยนของระบบไม่จูงใจพอ แก่นคริสตัลในมือผู้เล่นก็ให้เมืองเต่าดำเป็นฝ่ายซื้อมาเสียเลย

เขาใช้ทรัพยากรแลก ใช้อุปกรณ์แลก ใช้แก่นคริสตัลแลก ยังไงก็ต้องแลกมาให้ได้

เมื่อถึงตอนนั้น แก่นคริสตัลพวกนี้แปลงเป็นพลังงาน ก็จะเป็นรายได้ก้อนโต

แต่ตอนนี้ ผู้เล่นคงไม่ยอมปล่อยแก่นคริสตัลน้ำแข็งออกมาง่ายๆ แน่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป