การประชุมเริ่มต้นขึ้น
เหล่าผู้บริหารระดับสูงทั้งหมดเข้าประจำที่ นั่งล้อมวงในห้องประชุม
ซ่งเสี่ยวอวี่เป็นคนแรกที่เอ่ยปากเช่นเคย
หล่อนเปิดสมุดบันทึก พลิกไปยังหน้าที่เขียนไว้เต็ม
“ฉันพบปัญหาอยู่หลายข้อ”
“อย่างแรก ทรัพยากรพิเศษบางอย่าง เมืองเต่าดำยังไม่มีในตอนนี้
ทรัพยากรเหล่านี้เป็นผลผลิตจากพรสวรรค์ของผู้เล่นบางคน เราผลิตเองไม่ได้”
“ฉันคิดว่าถ้ามีโอกาสในภายหน้า ร้านค้าของเมืองเต่าดำอาจพิจารณาให้เช่า
ให้ผู้เล่นเหล่านี้มาเปิดร้านในเมืองเต่าดำ จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อการปิดวงจรธุรกิจของเมือง”
เมื่อพูดจบข้อแรก หล่อนก็ขีดเส้นหนึ่งลงในสมุด
“นอกจากนี้ การค้าข้ามเขตกำลังจะเปิดเขตที่สอง เราจำเป็นต้องเตรียมการล่วงหน้า”
“จำนวนประชากรในตอนนี้ยังไม่เพียงพอ ต้องเร่งความเร็วในการระดมคน”
ส้มน้อยจ้องมองซ่งเสี่ยวอวี่เขม็ง ดวงตาเปี่ยมด้วยความชื่นชม
ท่าทางของพี่เสี่ยวอวี่ในตอนนี้ เท่มากจริง ๆ!
ซ่งเสี่ยวอวี่ไม่สนใจความคิดของคนอื่น พูดต่อ
“จากการคาดการณ์ของฉัน ช่วงต่อไปน่าจะยังเกี่ยวข้องกับอุณหภูมิ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นห้วงมหาวิบัติหนาวสะท้าน เราจำเป็นต้องเตรียมการรับมือความหนาวแต่เนิ่น ๆ”
“สุดท้าย ยังมีปัญหาเรื่องการรวมเขต
การรวมเขตครั้งที่สอง ก็น่าจะใกล้เข้ามาแล้ว”
หล่อนปิดสมุดบันทึก
“ตอนนี้ฉันมีข้อเสนอเพียงเท่านี้”
คนอื่น ๆ พยักหน้ารัว แสดงความเห็นด้วย
หลินเป่ยกวาดตามองรอบวง
“พวกคุณล่ะ?”
“ความคิดของพวกเราก็เหมือนกับพี่เสี่ยวอวี่”