ตกกลางคืน ส้มน้อยนำแก่นคริสตัลกล่องใหญ่มาส่ง
แก่นคริสตัลพวกนี้ ส่วนใหญ่ได้มาจากการขายปืนเต่าดำผลึก
“เจ้าสำนัก แก่นคริสตัลมาแล้วค่ะ”
หลินเป่ยรับกล่องมา นี่คือช่วงเวลาแห่งการเก็บเกี่ยวพลังงานที่เขาตั้งตารอมากที่สุดในแต่ละวันอีกครั้ง
หลินเป่ยยื่นมือกดลงไป ดูดซับทั้งหมด
[พลังงาน +320000]
สามแสนสองหมื่น
มากกว่าที่คาดไว้ไม่น้อย
“สมแล้ว ต้องเป็นการค้าผูกขาดถึงจะรวย”
แต่เขาก็รู้ดีว่านี่คือเงินก้อนโตที่ได้มาง่าย
รายรับหลังจากนี้จะเพิ่มขึ้นแน่นอน แต่คงไม่พุ่งแรงเท่าสองวันนี้แล้ว
“เจ้าสำนัก พี่เสี่ยวอวี่ประเมินให้แล้ว” ส้มน้อยเปิดสมุดบัญชี
“หลังจากนี้รายได้ต่อวันของเซกเตอร์ 996 น่าจะคงที่ราว ๆ หนึ่งพันห้าร้อยแก่นคริสตัลเลเวล C ค่ะ”
หนึ่งพันห้าร้อยแก่นคริสตัลเลเวล C ก็ราว ๆ หนึ่งแสนห้าหมื่นพลังงาน
หลินเป่ยคิดในใจ
ด้วยอัตรานี้ การจะเก็บให้ถึงสามล้านพลังงานเพื่ออัปเกรดเต่าดำเป็นระดับแปด คงต้องใช้เวลาไม่น้อย
“ดูท่า ยังต้องหาลูกค้าเพิ่มแล้วล่ะ”
เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ถามขึ้นว่า “พิมพ์เขียวเครื่องยนต์พลังงานเบื้องต้นและกลาง ในโกดังตอนนี้มีกี่แผ่น”
หลังจากเข้าสู่จุดเชื่อมต่อที่สาม หีบสมบัติทองคำก็กลายเป็นทรัพยากรประจำ
หีบสมบัติแพลทินัมก็หยิบได้เรื่อย ๆ
ของปล้นที่กองเรือเต่าดำขนกลับมาแต่ละวัน พิมพ์เขียวเครื่องยนต์เริ่มออกสม่ำเสมอแล้ว
ส้มน้อยก้มหน้าพลิกสมุดบัญชี
“พิมพ์เขียวเครื่องยนต์พลังงานเบื้องต้น สามสิบสองแผ่น