「เจ้าจะไปรู้ความลับอะไรได้! พูดมา!」
แสงสีเขียวในฝ่ามือกัวเสียงชะงักลง เขาตวาดด้วยความโกรธ
「เรื่องนี้...」
ชายชรามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงต่ำว่า 「ในหมู่ผู้คุ้มกันสวนโอสถ อย่างน้อยสามในสิบคนถูกพันธมิตรการค้าเก้าจักรวาลซื้อตัวไปแล้ว」
「พันธมิตรการค้าเก้าจักรวาลหรือ?」
「พันธมิตรการค้ากับหอรวมสมบัติต่อสู้กันมานานกว่าร้อยปีแล้ว」
ชายชรากลัวกัวเสียงจะไม่เชื่อ จึงรีบกล่าวว่า 「คนของพวกมันแทรกซึมเข้ามานานแล้ว รอเพียงให้โอสถวิญญาณสุกงอมคราวหน้า ก็จะล้างเลือดที่นี่ ถอนรากโอสถวิญญาณพันปีในเขตลี้ลับไปจนหมด!」
กัวเสียงเงียบงัน ผู้คุ้มกันสวนโอสถส่วนใหญ่เขาเคยพบเห็น คนเหล่านั้นปกติเรียกเขาว่าพี่น้องร่วมสาบาน ยามกินเนื้อยังชวนเขาไปร่วมวงด้วย
「ยังมีอีก」
เสียงชายชราพลันเบาลง 「โอสถวิญญาณในสวนโอสถมิใช่เพียงยาเท่านั้น พวกมันเชื่อมโยงกับเส้นปราณวิญญาณของฟ้าดินผืนเล็กแห่งนี้ เป็นรากฐานที่ทำให้เขตลี้ลับดำรงอยู่อย่างมั่นคง」
「หากถูกถอนรากไปเมื่อใด... เขตลี้ลับทั้งผืนก็จะเริ่มพังทลายจากสวนโอสถ ถึงตอนนั้นปราณวิญญาณจะไหลย้อนกลับ มิติแตกสลาย และท้ายที่สุดจะกลายเป็นพายุลูกหนึ่ง」
「สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในเขตลี้ลับ ไม่มีผู้ใดรอดชีวิตได้!」
รูม่านตาของกัวเสียงหดแคบลง ทว่าในใจก็ยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
「ผู้คุ้มกันเหล่านั้นร่างกายอ่อนแอ มีเพียงระดับขั้นฝึกลมปราณ ไม่มีทางรอดแน่」
ชายชรามองเขาแล้วเอ่ยช้า ๆ ว่า 「มีเพียงเจ้าเท่านั้น—กายทองคำของเจ้าประกอบกับวิชาตัวเบาเมื่อครู่ จึงจะพอมีโอกาสรอดอยู่บ้าง」
หนอนทองตัวน้อยร่อนลงบนไหล่กัวเสียง แล้วถูไถใบหูเขา ผ่านไปครู่หนึ่งเขาจึงเอ่ยขึ้นช้า ๆ ว่า 「เรื่องที่เจ้าพูดมา ข้าจะเชื่อได้อย่างไร?」