รุ่งเช้าวันถัดมา กัวเสียงยังไม่ทันลืมตา ก็ได้ยินเสียงแผ่วเบาดังขึ้นจากหน้าอกอีกครั้ง
เขาผุดลุกขึ้นนั่งทันที กระชากสาบเสื้อออก แล้วก็เห็นเจ้าหนอนทองตัวน้อยเกาะอยู่บนรอยประทับจันทร์เสี้ยวอย่างกระปรี้กระเปร่า ท้องของมันพองขึ้น
“จิ๊บ”
ลูกแก้ววิญญาณสีเงินอีกลูกหนึ่ง!
กัวเสียงประคองมันไว้ด้วยสองมือ จ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนอดถามเสียงเบาไม่ได้ “เจ้าผลิตลูกแก้ววิญญาณได้วันละลูกเลยหรือ?”
เจ้าหนอนทองตัวน้อยพยักหน้า แล้วก็หมอบลงอีกครั้ง
“...ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”
กัวเสียงพลันหัวเราะลั่น ผู้บำเพ็ญที่มีรากวิญญาณปะปนห้าธาตุลำบากที่สุดในการบำเพ็ญสิ่งใด? ทรัพยากรน่ะสิ!
แต่จากนี้ไป เขาจะได้รับลูกแก้ววิญญาณบริสุทธิ์ที่เทียบได้กับโอสถชั้นยอดวันละหนึ่งลูก!
ฮ่า ๆ ๆ ๆ! ใต้หล้านี้จะมีเรื่องใดทำให้เบิกบานใจยิ่งกว่านี้อีกหรือ?
กัวเสียงหัวเราะอยู่ครู่ใหญ่ จู่ ๆ ก็สะท้านวาบ สีหน้าพลันหม่นลงเล็กน้อย
ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานกลุ่มนั้นที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนภูเขาเยี่ยนโหลว ไม่ได้มาเพื่อสังหารมารดอกไม้ แต่ตามหาแมลงประหลาดที่สามารถควบแน่นพลังวิญญาณบริสุทธิ์ตัวนี้!
หากตอนหลบหนีในวันนั้นถูกคนไล่ตามทัน แล้วค้นพบเจ้าหนอนทองตัวน้อยเข้า...
ลำคอกัวเสียงแห้งผาก เขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณชั้นสาม ในสายตาของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานกลุ่มนั้น เกรงว่าแม้แต่มดตัวหนึ่งก็ยังเทียบไม่ได้
หากพวกนั้นรู้เรื่องนี้เข้า ต่อให้เหลือเถ้ากระดูกก็คงไม่รอด
“เกือบไปแล้ว...”
กัวเสียงค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมา พลางลูบเจ้าหนอนทองตัวน้อยที่หมอบอยู่บนอกเบา ๆ