ทันทีที่ศิษย์พี่หญิงใหญ่ก้าวขึ้นเวทีประลอง เหล่าศิษย์สายนอกก็พลันฮือฮาขึ้นมา
นางเคยช่วยชีวิตผู้คนมากมายในสนามรบ เป็นตำนานในใจของศิษย์สายนอกจำนวนไม่น้อย ทุกคนจึงส่งเสียงเชียร์นางพร้อมเพรียงกัน จนกลบเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของศิษย์ในสำนักไปจนหมด
“ศิษย์พี่หญิงใหญ่!”
“ศิษย์พี่หญิงใหญ่ต้องชนะ!”
ดวงตาสีแดงคล้ำของหุ่นกระบี่วูบไหว ลมปราณรอบกายค่อย ๆ เพิ่มสูงขึ้น ก่อนจะหยุดอยู่ที่ขั้นฝึกลมปราณชั้นเจ็ด ซึ่งไม่ต่างจากศิษย์พี่หญิงใหญ่แม้แต่น้อย
ศิษย์พี่หญิงใหญ่ไม่กล่าวให้มากความ เปิดฉากด้วยกระบวนท่าหนึ่งของวิชากระบี่หลิงเซียว ฟันตรงเข้าใส่ลำคอของหุ่นกระบี่
หุ่นกระบี่เบี่ยงกายหลบคมกระบี่ ก่อนแตะปลายเท้ากับพื้น ร่างพุ่งทะยานขึ้นกลางอากาศ แล้วแทงกระบี่ลงจากด้านบนใส่หน้าอกของศิษย์พี่หญิงใหญ่
“มาได้ดี!”
ศิษย์พี่หญิงใหญ่เตรียมพร้อมไว้แล้ว นางพลิกข้อมือ กระบี่ยาววาดครึ่งวงกลมเบื้องหน้า ใช้กระบวนท่า “พลิกกระบี่คืนวายุ” แปรเป็นกำแพงกระบี่สายหนึ่ง
“เคร้ง!”
กระบี่ของหุ่นกระบี่ปักลงบนกำแพงกระบี่ จนกระบี่ยาวถูกแรงสะท้อนดีดเชิดขึ้น
“ดี!”
ผู้อาวุโสหวังบนขั้นบันไดเห็นดังนั้นก็ยิ้มจนหนวดกระดก “กระบวนท่านี้มีท่วงท่าเช่นเดียวกับครั้งหนุ่มของข้า!”
ผู้อาวุโสหลายคนรอบข้างเหลือบมองเขา แต่ไม่มีใครรับคำ
“ผู้อาวุโสหวัง”
อู๋โหย่วเฉวียนหัวเราะเบา ๆ “หลานสาวของท่านเรียนรู้ฝีมือเก่าแก่ของท่านไปได้ครบถ้วนจริง ๆ”
ผู้อาวุโสหวังแค่นเสียง ไม่สนใจเขา เอาแต่จับจ้องเวทีประลอง
บนเวที ทั้งสองกำลังต่อสู้พันตู
หุ่นกระบี่ไม่ชิงลงมือก่อน แต่ทันทีที่ศิษย์พี่หญิงใหญ่ฟาดกระบี่ มันก็หาช่องโต้กลับได้ในทันที กระบวนท่าต่อเนื่องไม่ขาดสาย ราวกับแม่น้ำสายใหญ่ ผิวน้ำดูสงบนิ่ง ทว่าเบื้องล่างกลับมีกระแสใต้น้ำเชี่ยวกราก