โทรศัพท์ของเฉินหัวดังขึ้น คนที่โทรมาคือหูกัง
หลังจากรับสาย ประโยคแรกที่หูกังพูดจากปลายสายก็คือ “เหล่าเฉิน กลับมาที่หน่วยเดี๋ยวนี้”
เฉินหัวตอบว่า “ได้!”
ทั้งสองขึ้นรถทันที เฉินหัวเหยียบคันเร่งจนมิด รถโฟล์กสวาเกนพุ่งทะยานไปยังกองบัญชาการเมืองอย่างรวดเร็ว
เมื่อกลับถึงกองบัญชาการเมือง ทั้งสองก็วิ่งขึ้นไปยังชั้นสามซึ่งเป็นที่ตั้งของกองสืบสวนสอบสวนคดีอาชญากรรม ไม่นานก็ไปถึงห้องประชุม
เช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ ห้องประชุมเต็มแน่นจนไม่มีที่นั่งว่าง
หลังจากสวี่หลินกับเฉินหัวเดินเข้าไป หวงเหวยหานก็ลุกขึ้นเป็นคนแรก ในมือถือเอกสารอยู่หลายฉบับ แล้วยื่นให้สวี่หลิน
เขารับมาเปิดดู คิ้วที่ขมวดอยู่ค่อย ๆ คลายออก
“ยืนยันแล้ว เป็นคดีฆาตกรรม!”
“และจากการวิเคราะห์ของผม ความเป็นไปได้มากที่สุดคือการฆาตกรรมเพื่อแก้แค้น”
เขาเงยหน้าขึ้น สีหน้าเปี่ยมความมั่นใจ น้ำเสียงหนักแน่นอย่างยิ่ง
หวงเหวยหานพยักหน้า แล้วยกนิ้วโป้งให้เขา
“เก่งมาก ใช้เวลาแค่สิบนาทีก็หาเบาะแสให้พวกเราได้ สมกับเป็นนายจริง ๆ ดูท่าพวกเราคงต้องกลับไปฝึกกันใหม่ตั้งแต่ต้นแล้วล่ะ”
“ก่อนหน้านี้พวกเราทุกคนติดอยู่ในกับดักทางความคิด พยายามหาทางเชื่อมโยงผู้เสียชีวิตทั้งสามคนเข้าด้วยกัน แต่กลับมองหาแค่จากความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลของพวกเขา ประกอบกับพวกเขาเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย พวกเราจึงมุ่งตรวจสอบคนใกล้ชิดเป็นหลัก ส่วนฆาตกรก็ไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย วิธีลงมือช่างแยบยลจริง ๆ”
สวี่หลินกล่าวว่า “มองแค่ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลของผู้เสียชีวิตอย่างเดียว แน่นอนว่าย่อมไม่ได้ ชีวิตของคนคนหนึ่งที่จริงแล้วมีเส้นทางไม่ซับซ้อน ทั้งงานอาชีพ ชีวิตครอบครัว และการพักผ่อนหย่อนใจหรือเข้าสังคม ขอแค่เริ่มจากสามเรื่องนี้ แล้วเชื่อมโยงเครือข่ายความสัมพันธ์ทั้งหมดเข้าด้วยกัน คำตอบที่เราต้องการก็จะปรากฏขึ้นเอง”