เฮย์จื่อกับสมาชิกในทีมต่างพากันอึ้ง
ห้าคน?
ความจริงแล้วเฮย์จื่อไม่ได้เปิดเผยทุกอย่าง ทูเฟอร์กับทูซือสองคนนี้คือสมาชิกแกนกลางที่พวกเขากุมตัวไว้ได้ในตอนนี้ ส่วนสมาชิกวงนอกขององค์กรกวงหมาง พวกเขาจับมาได้กว่าสิบคนแล้ว แต่คนพวกนั้นไม่รู้ความลับของแกนกลางเลยแม้แต่น้อย
ใครจะคิดว่าสวี่หลินคนนี้ไม่เพียงรู้มากกว่าพวกเขา แถมยังจับทูเฟอร์ได้ด้วย
“นายธนาคาร ทนายความ เอลฟ์? แน่ใจนะ?” เฮย์จื่อถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
สวี่หลินพยักหน้าเบา ๆ เขาไม่ได้รู้สึกแปลกใจเท่าไร
อย่างไรเสีย ตรามาร์กพิเศษของเขาก็ไร้เทียมทานในเรื่องการติดตามร่องรอย
เรื่องนายธนาคารกับทนายความ เขารู้มาจากปากหวังเหลียง ส่วนทนายความนั้นรู้มาจากปากอู๋เสี่ยวเฟิง
เขาไม่เคยเห็นหน้าสองคนนี้ และไม่รู้ด้วยว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
แต่ทูเฟอร์ถูกจับแล้ว ส่วนเอลฟ์ก็อยู่ในการควบคุมของเขา
เขาเชื่อว่าอีกไม่นาน คนพวกนี้จะเผยตัวออกมาทีละคน
เว้นเสียแต่ว่าพวกมันจะไม่ติดต่อกัน ไม่อย่างนั้นเขาก็จะลากทุกคนออกมาให้หมด
เฮย์จื่อกับพรรคพวกสอบถามรายละเอียดจากสวี่หลินอีกครั้ง จากนั้นจึงพาเขากลับไปยังสถานีตำรวจอำเภอ
“ตั้งแต่นี้ไป คดีนี้จะอยู่ในความรับผิดชอบของทีมสาม พวกตำรวจนครบาลสืบสวนไม่ต้องเข้ามายุ่งอีก ส่วนทูเฟอร์ พวกเราจะพาตัวกลับไปสอบสวนเอง” ก่อนลงจากรถ เฮย์จื่อเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง
สวี่หลินได้ยินแล้วชะงักไป นี่พวกเขาดูถูกเขาอยู่หรือไง!
แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ เพียงตอบว่า “ได้”
พอสวี่หลินลงจากรถ เฮย์จื่อก็ขับรถจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ
เขานั่งอยู่ในรถ หยิบโทรศัพท์เข้ารหัสพิเศษออกมาแล้วกดโทรไปยังหมายเลขหนึ่ง
“ฮัลโหล! ผู้กำกับครับ ผมต้องการขอกำลังคน”