ปัง!
ทันทีที่ตำรวจนครบาลสืบสวนคนนั้นพูดจบ สวี่หลินก็วางแก้วที่เพิ่งยกขึ้นลงบนโต๊ะอย่างแรง
หวงเหวยหานตบโต๊ะแล้วลุกพรวดขึ้นยืน สายตาของทั้งคู่ประสานกัน ต่างมองเห็นความยินดีระคนตื่นเต้นในดวงตาของอีกฝ่าย
เกือบหนึ่งสัปดาห์ที่ตรากตรำทั้งกายและใจ ในที่สุดความพยายามก็ไม่สูญเปล่า พวกเขาพบเบาะแสที่แท้จริงเข้าแล้ว
เมื่อเทียบกับสิ่งที่ค้นพบก่อนหน้านี้ นี่ต่างหากคือเบาะแสของจริง
“เสี่ยวหลิว เป็นศูนย์ตรวจสุขภาพแห่งไหน?” สวี่หลินถามเสียงขรึม
“ศูนย์สุขภาพและฟื้นฟูฉือซานครับ” เสี่ยวหลิวตอบทันที
“ฉือซาน?”
“ฉือซาน!”
สวี่หลินกับหวงเหวยหานเอ่ยขึ้นแทบจะพร้อมกัน แต่คนหลังกลับมีน้ำเสียงเจือความตกใจอย่างชัดเจน
“เกิดอะไรขึ้น? ฉือซานมีอะไรไม่เหมือนที่อื่นหรือ?”
สวี่หลินถามด้วยสีหน้าฉงน มองหัวหน้ากองที่มีท่าทีตกใจเกินเหตุ
หวงเหวยหานปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ก่อนกล่าวว่า “ศูนย์ตรวจสุขภาพในสังคมทั่วไปส่วนใหญ่เป็นธุรกิจเอกชนที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อแสวงหากำไร แต่ศูนย์สุขภาพและฟื้นฟูฉือซานแห่งนี้ให้บริการทั้งตรวจสุขภาพและพักฟื้น อีกทั้งยังมีทีมแพทย์ระดับแนวหน้าของโลก”
“ที่สำคัญที่สุดคือ ศูนย์สุขภาพและฟื้นฟูฉือซานเป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไร หรือจะเรียกว่าเป็นองค์กรที่แสวงหากำไรเพียงเล็กน้อยก็ได้ ค่าบริการที่เรียกเก็บก็พอ ๆ กับโรงพยาบาล แต่ไม่ว่าจะเป็นสภาพการพักรักษาตัวหรือทีมแพทย์ ล้วนดีกว่าโรงพยาบาลทั้งนั้น”
“นอกจากนี้ ภายในศูนย์ดูแลสุขภาพของพวกเขายังมีสถานพักฟื้นเพื่อสวัสดิการแห่งหนึ่ง ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วมณฑลไห่หยวนด้วย ผู้ที่พักอยู่ในสถานพักฟื้นนั้นกว่าครึ่งเป็นอดีตข้าราชการระดับสูงที่เกษียณแล้ว อีกส่วนหนึ่งก็เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทใหญ่ที่เกษียณไปแล้ว แน่นอนว่าคนทั่วไปก็เข้าได้ เพียงแต่เกณฑ์การรับเข้าจะสูงกว่าพอสมควร...”