เหรียญเกียรติยศ สำหรับคนในแวดวงตำรวจทุกคนแล้ว ล้วนเป็นเกียรติและการยอมรับ
สวี่หลินรู้ว่าตัวเองสร้างความดีความชอบไว้ จึงเฝ้ารอวันที่จะได้ประดับเหรียญเกียรติยศมาโดยตลอด เพียงแต่ไม่คิดว่าวันนั้นจะมาถึงเร็วขนาดนี้
เขารีบสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ล้างหน้าล้างตาเสร็จก็ออกจากบ้านอย่างเร่งรีบ มุ่งหน้าไปยังกองจราจรกองที่หนึ่งทันที
แท็กซี่เพิ่งจอดหน้ากอง เขาก้าวลงจากรถก็เห็นรถสามคันจอดมาถึงหน้ากองพร้อมกันพอดี
รถทั้งสามคันติดป้ายทะเบียนรถตำรวจ พอคนขับรถคันหน้าสุดเห็นสวี่หลิน ก็หยุดรถแล้วลดกระจกลงทันที
“หัวหน้าหวง” พอเห็นอีกฝ่าย สวี่หลินก็เอ่ยทักทาย
ใบหน้าเคร่งขรึมของหวงเหวยหานเผยรอยยิ้มออกมาได้ยากยิ่ง เขาพูดว่า “น้องสวี่ วันนี้ผมมาดูวันแห่งเกียรติยศของคุณ รีบเข้าไปเถอะ!”
สวี่หลินพยักหน้าอย่างตื่นเต้น ก่อนก้าวยาวเข้าไปในกอง
ในห้องประชุมของกอง ทันทีที่สวี่หลินเดินเข้าไป หัวหน้ากองอย่างเจ้ากั๋วตงก็ปรบมือขึ้นเป็นคนแรก
แปะ ๆ ๆ...
เสียงปรบมือดังกึกก้อง ตำรวจจราจรและตำรวจสนับสนุนของกองที่หนึ่งหลายสิบคนต่างมองสวี่หลินด้วยรอยยิ้ม
โดยเฉพาะหยางเหวยกับฟางเหวย ทั้งคู่ตื่นเต้นเป็นพิเศษ ปรบมือจนแทบมือแดง
ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านหลังสวี่หลิน จากนั้นบุคคลสำคัญหลายคนก็เดินเข้ามาในห้องประชุม
คนแรกเป็นชายวัยกลางคน รูปร่างสูงใหญ่ คิ้วหนาตาโต
เขาสวมเครื่องแบบปกติของตำรวจจราจร ใบหน้าเปื้อนยิ้มขณะกวาดตามองทุกคน
“หัวหน้ากอง!”
เจ้ากั๋วตงรีบก้าวไปข้างหน้า ยกมือทำความเคารพพร้อมเอ่ยเรียก
สวี่หลินและคนอื่น ๆ รีบยืดตัวตรง ทำความเคารพเช่นกัน
ผู้มาเยือนคือหลูเกิง หัวหน้ากองจราจรเมืองเจียงหยุน
เมื่อเห็นเหล่าคนหนุ่มสาวที่เต็มเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา หลูเกิงก็ยิ้มกว้างขึ้นจนตาหยี