“บัดซบ! ใครกล้ามาก่อเรื่องบนถิ่นของฉัน ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือไง?”
เสียงด่าทอดังขึ้น ชายคนหนึ่งหัวโตหูใหญ่ ใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อเหี้ยมเกรียม เดินออกมาจากลิฟต์
ข้างกายเขามีคนอยู่กว่ายี่สิบคน แต่ละคนถือกระบองไว้ในมือ จ้องสวี่หลินด้วยแววตาดุร้าย
ชายอ้วนผลักคนสองคนที่ขวางอยู่ตรงหน้าออก เดินเข้ามาพินิจชายหนุ่มตรงหน้าอยู่สองสามครั้ง แววตาค่อย ๆ เย็นชาและเหี้ยมเกรียมขึ้น
“เพื่อน มาจากไหน?”
ชายหัวโตหูใหญ่มองสวี่หลินด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มแต่ไม่ยิ้ม เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
สวี่หลินมองเขาแล้วถามว่า “นายคือหวังเหลียงใช่ไหม?”
“ปู่แกนี่แหละ แล้วแกเป็นใครมาจากสายไหน?”
หวังเหลียงชี้นิ้วอ้วนป้อมราวกับแครอตไปที่จมูกสวี่หลิน
“ดูท่าจะไม่ผิดแล้ว” สวี่หลินหัวเราะเย็นชา ดวงตาแห่งความดีความชั่วเริ่มทำงาน
【หวังเหลียง ค่าบาป 376 แต้ม เป็นผู้จำหน่ายธนบัตรปลอมของเครือข่าย มีส่วนเกี่ยวข้องกับการจัดตั้งองค์กรอาชญากรรม ร่วมก่อเหตุสร้างความวุ่นวายหลายครั้ง บังคับซื้อบังคับขาย ทำร้ายร่างกายโดยเจตนา ฆ่าคนโดยเจตนา…】
ค่าบาปมากกว่า 300 แต้ม จัดอยู่ในระดับอาชญากรชั่วร้ายอย่างยิ่งแล้ว
สวี่หลินไม่คิดเลยว่า บ้านเกิดที่ดูสงบสุขแห่งนี้จะซ่อนแก๊งอาชญากรรมใหญ่โตเอาไว้
เขาไม่เชื่อหรอกว่าหวังเหลียงจะไม่มีคนหนุนหลัง
แต่ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร หรือมีอิทธิพลมากแค่ไหน ในเมื่อมีเขาอยู่ที่นี่ เขาจะต้องถอนรากถอนโคนให้ได้
สวี่หลินมองพวกคนที่อยู่ด้านหลังหวังเหลียงอีกครั้ง ให้ตายเถอะ ชื่อของพวกนั้นเป็นสีแดงอ่อนทุกคน ค่าบาปต่ำสุดก็สี่ห้าสิบแต้ม สูงสุดเกินร้อยแต้ม มีผู้ร้ายหมายจับระดับบีอยู่คนหนึ่ง ข้อหาฆ่าคน