ขณะที่สวี่หลินกำลังใช้กลอุบายล่อให้งูออกจากรู คนของสำนักงานความมั่นคงก็อยู่ภายใต้การนำของเฮย์จื่อ วางกำลังควบคุมสถานการณ์อย่างทั่วถึง
หลังจากพาตัวทูเฟอร์ไป พวกเขาก็เริ่มสอบสวนทันที
แม้แต่คนที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพ ก็ยังยากจะทนวิธีการของเจ้าหน้าที่มืออาชีพเหล่านี้ได้
ทูเฟอร์ยอมสารภาพ แต่สิ่งที่เขารู้มีไม่มาก
เขารู้จักแค่เอลฟ์กับนายธนาคาร ส่วนทนายความนั้นเขาไม่รู้จักเลย
ส่วนหน้าตาของพวกนั้น ทูเฟอร์บรรยายออกมาจากความทรงจำ จากนั้นจิตรกรวาดภาพคนร้ายก็วาดภาพตามคำบอกเล่า ก่อนส่งภาพไปยังกองกำลังตำรวจติดอาวุธ ให้ตรวจค้นตามทางออกเมืองแต่ละแห่ง
แต่ทำแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับงมเข็มในมหาสมุทร
ตราบใดที่เอลฟ์กับนายธนาคารไม่เคลื่อนไหว ทุกอย่างก็ไร้ประโยชน์
เวลาผ่านไปสามวันในชั่วพริบตา คนของสำนักงานความมั่นคงก็ยังไม่ได้อะไรเลย
ทางด้านสวี่หลิน การเฝ้าติดตามเอลฟ์ก็เจอปัญหาเช่นกัน
นายธนาคารคนนั้นไม่ตอบกลับเอลฟ์เสียที ทำเอาอีกฝ่ายร้อนใจเหมือนมดบนกระทะ
“นายธนาคารเวรนั่น แกทรยศองค์กร แอบพิมพ์ธนบัตรปลอมจนพวกเราต้องเดือดร้อนกันขนาดนี้ ตอนนี้ยังกล้ามาเล่นหายหัวกับฉันอีก แกหาเรื่องเองนะ”
บนใบหน้าสะอาดสะอ้านของเอลฟ์มีแววอำมหิตวาบผ่าน เขาหยิบคอมพิวเตอร์ขึ้นมาแล้วรัวนิ้วพิมพ์แป้นพิมพ์ ไม่นานหน้าต่างสนทนาก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
“นักบุญ ผมคือเอลฟ์ สืบทราบแล้วว่าทุกเรื่องเป็นฝีมือนายธนาคาร ตอนนี้เขาหลบอยู่ ไม่ยอมพบผม ทูเฟอร์ถูกตำรวจจับไปแล้ว ส่วนผมติดอยู่ในอำเภอกวงหัว”