"พี่หลิน อย่าเล่นมือถือได้ไหม ยังดูผู้ประกาศน้อยคนนั้นอยู่อีกเหรอ?"
เจียงเป่ยโยนไพ่ลงโต๊ะ เล่นไพ่แค่นี้ลู่เยว่หลินยังเหม่อบ่อย ๆ น่าเบื่อจริง ๆ
ลู่เยว่หลินครางรับ
เจียงเป่ยหมดคำพูด กลอกตาพลางบ่น "นิสัย"
เขาไม่เข้าใจลู่เยว่หลินเลย วิ่งตามผู้ประกาศสาวให้รางวัลไม่พอ ใช้เงินไปตั้งเยอะก็ไม่เห็นนัดอีกฝ่ายออกมาเลยสักครั้ง
ข้อนี้แหละที่ทำให้ลู่เยว่หลินเหมือนคนตระกูลลู่อยู่หน่อย
ไม่ยุ่งเกี่ยวชายหญิงมั่วซั่ว
"พี่ชายนายครั้งก่อนยังว่าเรื่องนี้นายเลยไม่ใช่เหรอ?"
เจียงเป่ยรินเหล้าให้ลู่เยว่หลินแก้วนึง "ยังไม่รู้จักสำรวมอีก?"
ลู่เยว่หลินยิ้มเยาะ "ฉันจะกลัวเขารึ?"
เจียงเป่ย "ไม่หรอก ก็ใครจะขู่พี่หลินเราได้ล่ะ"
เจียงเป่ยนี่แหละค่อนข้างกลัวพี่ชายแท้ ๆ ของลู่เยว่หลิน
ลู่หยุนเย่ แก่กว่าพวกเขาเก้าปี แต่มาดูแลตระกูลลู่ก่อนแล้ว
เจียงเป่ยรู้ ครึ่งปีใช้แค่สิบล้าน สำหรับตระกูลลู่ไม่ควรค่าแก่การพูดถึงเลย
แต่ลู่เยว่หลินนี่ให้ของขวัญเสมือนกับผู้ประกาศสาว แถมให้จนคนในวงการรู้
ผลเสีย มันฟังแล้วขายหน้า
ลู่เยว่หลินเงียบอยู่ หูฟังส่งเสียงพัฟฟ์ออดอ้อนเหมือนเอาแต่ใจเข้ามา:
"...โดดไม่ไหวแล้วจ้า หน้ากากหนักมาก เสื้อหนาเตอะ ร้อนจะตาย"
เหมือนเยื่อแก้วหูถูกขนห่านนุ่ม ๆ เขี่ยเบา ๆ
รู้สึกจั๊กจี้
แรงกายอ่อนแอขนาดนี้ยังกล้ามายั่วยั่วเขา
สายตาลู่เยว่หลินตกบนตัวพัฟฟ์ขนปุย
หุ่นแค่นี้ยังแย่งพี่ใหญ่ พี่ใหญ่แย่งนางกลับจะสมจริงกว่า
แย่งจนเป็นฟองฟอด
"พี่เปี๋ยเร่อไม่รู้จักสงสารใครเลยนะ..."
ลู่เยว่หลินถูกคำนี้เขี่ยถูกจุดคัน ยังไม่ทันได้ลิ้มรสดี ๆ ก็เห็นไอ้ตัวตลกเมื่อก่อนหน้ามอบคาร์นิวัลให้พัฟฟ์อีกสิบกว่าชุด
ลู่เยว่หลินเลิกคิ้ว
ต่อหน้าเขาทำเป็นฮีโร่ คิดจะช่วยพัฟฟ์น้อยกลิ่นชาเขียวคนนี้?
ต้องถามก่อนว่าเขาเห็นด้วยไหม
*
[สุดยอด ผู้ลึกลับรวยมาก ตัวจริงใครนะ?]
[น่าจะมีเสี่ยวจู้ออกมาล่าสัตว์เป็นส่วนใหญ่]
[คือ ghh ปะ? ใครจะให้ใครมากมายกับผู้ประกาศหญิงไม่เปิดเผยหน้าแบบนั้น]
[เกิดพัฟฟ์คือดาวม่วงร่วงสวรรค์ล่ะ?]
[ฮ่าๆๆๆๆ งั้นพวกเราก็เป็นสักขีพยานกันหมดสิ~(ยิ้มเจ้าเล่ห์)]
ไม่มีใครถือเป็นเรื่องจริงจัง
มีแต่เจ้าตัวผู้ประกาศที่เอาจริง แกะน้อยหน้าดำผงกหัวรัว "ใช่แล้ว เกิดพัฟฟ์คือดาวม่วงร่วงสวรรค์ล่ะ? ทุกคนกดติดตามหน่อย ตอนนี้เป็นแฟนเก่าได้ไม่เจ็บปวด รอผู้ประกาศดังแล้วจะคุ้มครองพวกนายนะ"
[ยอมเลย เจ้าตัวเล็กนี่ฟังดีชั่วไม่ออก]
[ชาเขียวงั่ง?]
โหยวฝูเคาะโต๊ะแสดงความโกรธน้อยสายฟ้าฟาด "ไม่งั่งนะ!"
[ไม่ได้ปฏิเสธชาเขียว]
[ฉันขำแล้ว ผู้ประกาศซื่อมากเลย]
[D.E.E.P: น่าสงสารนัก เพิ่มให้หน่อยละกัน]
[D.E.E.P มอบ พัฟฟ์ยัดปากนายนะ-มือแย่งพี่ใหญ่ รถสปอร์ต x1x2x3]
[ชอบกินแอปเปิล มอบ พัฟฟ์ยัดปากนายนะ-มือแย่งพี่ใหญ่ หัวใจน้อย x10]
[อาจารย์ก๋าล่าให้ มู่ มอบ พัฟฟ์ยัดปากนายนะ-มือแย่งพี่ใหญ่ หัวใจน้อย x5]
[เสี่ยวเหมิงเหมิงเย่ มอบ พัฟฟ์ยัดปากนายนะ-มือแย่งพี่ใหญ่ บิซินทู่ทู่ x1]
......
ผู้ชมร่วมสิบกว่าคนมอบของขวัญฟรี มีทั้งมอบรถสปอร์ตและของขวัญน้อยด้วย
โหยวฝูขอบคุณทีละคน ถ้อยหวานและจูบบินไม่หวงแจกออกไป
"...สุดท้ายขอบคุณพี่ DEEP ที่มอบรถสปอร์ตสามคันนะคะ เท่มากเลย หนูนั่งแล้ว werwer แหวกเมืองไปเลย"
[D.E.E.P: ขำตาย ผู้ประกาศโง่]
[D.E.E.P: ฝั่งนั้นทำสีหน้าให้ใครดู? ไม่โดดล่ะ?]
โหยวฝูดูข้อความแชท ถึงรู้ว่าตูดของเสี่ยวเหมิงยังติดเก้าอี้อยู่ ไม่พอใจทันที "เสี่ยวเหมิงยังไม่ลุกอีก?"
อัยโยวเสี่ยวเหมิงยันโต๊ะอย่างไม่เต็มใจ ค่อยๆ ยกครึ่งล่างขึ้น
สายตานางเหนียวหนึบ แววตาคลอหน่วยเหมือนร่ำไห้ร้องทุกข์มองไปข้างหน้า
แน่ละ วินาทีต่อมาเปี๋ยเร่อก็ลงมือ
[เปี๋ยเร่อเสี่ยวเหมิง มอบ อัยโยวเสี่ยวเหมิง คาร์นิวัล x1x2x3...x30x31...]
อัยโยวเสี่ยวเหมิงตาลุกวาว "ขอบคุณพี่เปี๋ยเร่อที่มอบคาร์นิวัลมาให้!"
สามสิบชุดยังไม่จบ จำนวนคาร์นิวัลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถึงห้าสิบชุดเลย
หมัดนี้จัดการผู้ประกาศน้องใหม่นี่คือเชือดไก่ด้วยมีดวัวเลย
โหยวฝูยังหายใจไม่ทันราบ ก็ถูกฝ่ายตรงข้ามทุบแบนเสียแล้ว
เจ้าเปี๋ยเร่อนี่น่ารังเกียจจริง!!
ใช่แล้ว ตอนนี้นางมีผู้ลึกลับหนุนหลัง เปลี่ยนเป้าหมายเป็นผู้ลึกลับดีกว่า
ยังไงเสียนี่ก็คือเป้าหมายเดิมของโหยวฝูคือรีบเก็บเกี่ยวเทพเศรษฐีให้ได้เร็วที่สุด จะเป็นใครก็ไม่จำเป็นต้องเจาะจง
แต่พอเห็นที่นั่งวีไอพี ฟ้าถล่มแล้ว
ผู้ลึกลับหนีไปแล้ว
แน่ละข้อความแชทก็เจอแล้ว
[ขำตายเลย ผู้ลึกลับถูกขู่หนีแล้ว]
[ฝ่ายนั้นเป็นเปี๋ยเร่อนะ ยกเว้นอีกสองผู้พิทักษ์รักเดียว ใครในโซนหน้าตาจะแจกของสู้ท่านนี้ได้]
[ท่าทางผู้ลึกลับตอนแรกแจกของก็เท่ดีอยู่นะ ฮีโร่ช่วยสาวงามล้มเหลวแล้วเผ่นนี่ท่าไม่สง่าเลย]
[D.E.E.P: ขำแหละ แจกของรูดแล้วก็หนีไปเลยใช้ได้นะ]
[D.E.E.P: มิน่าห่อหุ้มร่างออกมา]
นายก็เหอะนะ เขาอย่างน้อยก็แจกคาร์นิวัลหลายสิบชุด มันจะตานายที่แจกรถของเล่นสามคันมานั่งเสียดสีเยาะเย้ยที่นี่รึ
เฮ้อ โหยวฝูในใจด่า DEEP อย่างแรงกล้า ยอมรับชะตาแล้วลุกขึ้นอีกครั้ง
โดด โดด โดด
แต่นางไม่รู้สึกเสียดาย
ผู้ลึกลับที่โดนห้าสิบคาร์นิวัลขู่จนหนีไป ไม่อยู่ในข่ายพิจารณาตัวเลือกสำรองของนาง
ก็แย่งเปี๋ยเร่ออย่างว่าง่ายต่อไปเถอะ
ครานี้สีหน้าอัยโยวเสี่ยวเหมิงเปลี่ยน รอยยิ้มกระตุกหลายทีถึงพูดว่า
"พัฟฟ์ พี่เปี๋ยเร่อบ้านฉันถามว่าทำไมไม่ร้องขอต่อล่ะ?"
โหยวฝูกลอกตามองปริบๆ "งั้นนายบอกพี่เปี๋ยเร่อบ้านฉันที ว่าฉันขอร้องจริงๆ เลยนะ พัฟฟ์ไม่อยากโดดแล้ว มาทางนี้แจกของให้น้อยบ้างเถอะ ขอร้องล่ะ ขอร้องล่ะ"
อัยโยวเสี่ยวเหมิงไม่ได้ปิดไมค์ฝ่ายนั้น แน่นอนไม่ต้องให้นางถ่ายทอด เปี๋ยเร่อเองก็ฟังออก
อัยโยวเสี่ยวเหมิงถูกคำว่า "พี่เปี๋ยเร่อบ้านฉัน" ทิ่มแทงเข้า "เปี๋ยเร่อกลายเป็นของบ้านนายตั้งแต่เมื่อไร?"
โหยวฝู "ฉันแค่เลียนแบบนายพูดนี่ พูดว่าพี่เปี๋ยเร่อบ้านฉันไม่ได้รึ? ให้นายเรียกคนเดียว?"
อัยโยวเสี่ยวเหมิงไม่เคยเห็นใครแย่งพี่ใหญ่แล้วยังมีเหตุผลเป็นต่อขนาดนี้ โมโหจนหอบ "ก็แน่นอน!"
[เปี๋ยเร่อเสี่ยวเหมิง]: บอกนางว่าเรียกได้
อัยโยวเสี่ยวเหมิงหน้าซีดเป็นสีเขียว
ข้อความแชทก็อุทานซู่ซ่าอีกเหมือนกัน
[หมายความว่าไงนะ? สามคำสองคำก็ถูกล่อได้จริง?]
[อย่านะโว้ย ฉันเป็นติ่ง cp]
[อย่าคิดมาก พี่เปี๋ยเร่อให้เสี่ยวเหมิงมาตั้งครึ่งปีแล้ว จะถูกแย่งไปง่ายๆ อย่างนั้นรึ]
[พูดตรงๆ นะ พี่ใหญ่ต่อให้ไปเที่ยวผู้ประกาศหญิงอื่นบ้างบางครั้งก็ปกติ]
อัยโยวเสี่ยวเหมิงไม่กล้าเอ่ยปากถ่ายทอดข้อความของเปี๋ยเร่อเลยสักนิด แต่ย่อมมีคนขี้สนุกช่วยส่งข่าว
[เปี๋ยเร่อเสี่ยวเหมิง]: ตอนนี้ฉันเรียกผู้ประกาศใช้งานไม่รู้เรื่องแล้ว?
อัยโยวเสี่ยวเหมิงสีหน้าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ฝืนยิ้มแหยๆ "จะเป็นไปได้ไง ฉันพูดก็แล้วกัน พัฟฟ์..."
ยังไม่ทันที่เสี่ยวเหมิงถ่ายทอด โหยวฝูก็เห็นข้อความแชทของตัวเองที่มีผู้ชมส่งคำตอบของเปี๋ยเร่อมาแล้ว
โหยวฝูก็ได้คืบสามศอกทันที "พี่เปี๋ยเร่อบ้านฉัน ช่วยเซฟผู้ประกาศหน่อยนะ พี่เปี๋ยเร่อบ้านฉัน คาร์นิวัลหนักๆ หน่อย ผู้ประกาศขอร้องล่ะ พี่เปี๋ยเร่อบ้านฉัน!"
เสียงออดอ้อนหวานใส ในขณะเดียวกันก็ยังบริหารกระโดดเปิดปิดอยู่
ทั้งโง่ทั้งชา
โหยวฝูพูดจบไม่นาน เปี๋ยเร่อเสี่ยวเหมิงก็หายไปจากที่นั่งวีไอพีของอัยโยวเสี่ยวเหมิง
[ผู้ใช้ 99778 มอบ พัฟฟ์ยัดปากนายนะ-มือแย่งพี่ใหญ่ คาร์นิวัล x1x2x3x4x5...x23...]
ลู่เยว่หลินเข้าห้องไลฟ์มาสิ่งที่เห็นก็คือเอฟเฟกต์เต็มจอใหญ่ กับอีกครั้งที่คนอื่นตัดหน้าไปช่วยสาวงามก่อน