[??? อะไรเนี่ย? ชุดตุ๊กตาหรอ???]
[สรุปคือแกจะบอกว่าไอ้แกะหน้ากากดำตัวนี้จะมาแย่งพี่ใหญ่งั้นเหรอ? หน้าไม่เห็นสักนิดจะแย่งได้ไงกัน]
[จะเรียกความสนใจก็ควรมีขีดจำกัดหน่อยนะ!!]
โหยวฝูใส่ชุดคอสเพลย์เป็นลูกแกะที่ห่อหุ้มทั้งร่าง ดูฟูฟ่องกลมตุ๊กทั้งตัว
ใบหน้ากับช่วงขาและแขนเป็นสีดำ ส่วนอื่นเป็นขนปุยสีขาวทั้งหมด
ตรงหน้ามีช่องเล็ก ๆ สองรู เธอมองเห็นฉากด้านนอกได้ แต่ขอบเขตการมองเห็นจำกัด
แต่อ่านข้อความแชทก็ไม่ยากเย็นอะไร
โหยวฝู: "ใช่แล้ว ฉันเองก็คือคนที่จะมาแย่งพี่ใหญ่"
[บ้าไปแล้ว]
[จู่ ๆ ก็ยอมรับตรง ๆ เลย???]
[เสียงเพราะใช้ได้เลยนะ]
[เทียบเสี่ยวเหมิงไม่ได้สักเสี้ยว]
[ฉันว่าเสียงหวานกว่าเสี่ยวเหมิงอีก เป็นธรรมชาติกว่าด้วย]
ที่มาไม่ใช่แค่แฟนคลับ ยังมีแฟนตัวร้ายของเสี่ยวเหมิงด้วย
แต่ประโยคที่แฟนตัวร้ายพูดนี่ออกมาจากใจจริง ๆ
[ถอนไปเถอะ นึกว่าเป็นนังชาเขียว ที่แท้ก็มาเล่นตลก]
[ไร้คำพูด เลิกมาเกาะกระแสพี่เหมิงได้แล้ว]
โหยวฝูถอนหายใจ: "นี่แน่ะ พวกคุณทำไมถึงไม่เชื่อกันเลยล่ะ ฉันมาแย่งพี่เปี๋ยเร่อจริง ๆ นะ"
ตอนที่เธอเอ่ยปาก พีเคก็เชื่อมต่อพอดี
ประโยคนี้ก็ดังไปถึงห้องไลฟ์ของอัยโยวเสี่ยวเหมิงตามที่ควรจะเป็น
น้ำเสียงหวานใสเหมือนน้ำผึ้ง แฝงด้วยการต่อว่าและความไม่พอใจเล็กน้อย ราวกับกำลังอ้อนก็เหมือนกำลังงอน
เสียงชัดเจนหวานเจื้อยแจ้ว ฟังแล้วลู่เยว่หลินที่กำลังเล่นไพ่อยู่ถึงกับชะงักมือ สายตาเลื่อนไปยังมือถือที่วางอยู่ข้าง ๆ
แล้วก็เห็นแกะหน้ากากดำที่โผล่มาข้าง ๆ เสี่ยวเหมิง
ลู่เยว่หลิน: "……"
อะไรกันนี่ บ้าไปแล้วเหรอ
"อืม? เสี่ยวเหมิง สวัสดีจ้ะ"
แกะน้อยพบว่าการเชื่อมต่อสำเร็จแล้ว ก็ยกมือขึ้นอย่างเป็นมิตร มือข้างนั้นกลับไม่ได้สวมถุงมือกีบแกะ
ขาวสะอาดและสวย เรียวนิ้วสมส่วนเรียวบาง
อัยโยวเสี่ยวเหมิงหัวเราะคิกออกมา: "สวัสดีพัฟฟ์ นี่แต่งตัวอะไรน่ะ?"
โหยวฝู: "นี่คือแกะน้อยยังไงล่ะ"
อัยโยวเสี่ยวเหมิงถูกเธอพูดสวนจนตะกุก: "ฉันรู้ว่านี่คือแกะ แต่ใส่ชุดนี้ก็มองไม่เห็นหน้าเธอแล้วสิ ถอดออกได้ไหม?"
อัยโยวเสี่ยวเหมิงกวาดตาไปที่แอคเคาท์ของโหยวฝูแล้ว ทองแดง, ติดตาม 1, แฟนคลับ 0, น่าสงสัยว่าจะเพิ่งเริ่มไลฟ์วันนี้
เธอเสียใจที่เชื่อมต่อกับพัฟฟ์แล้ว
ให้โอกาสเพิ่มยอดผู้ชมแก่หน้าใหม่เปล่า ๆ
หน้าใหม่นี่ยังเป็นพวกมาเล่นตลกอีก ถ้าลงโทษให้แต่งตัวตลกเพื่อระบายอารมณ์ คนเขาอาจไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้
นังนี่คงไม่คิดว่าการทำแบบนี้มันพิเศษหรอกนะ น่าเสียดายที่สาวฮา ๆ แบบนี้ไม่มีทางเอาดีกับเปี๋ยเร่อได้หรอก
อัยโยวเสี่ยวเหมิงเคยลองแต่งหน้าทำผมหลายสไตล์ในช่วงสองสัปดาห์ที่เปี๋ยเร่อเพิ่งเริ่มปาของขวัญให้เธอ สุดท้ายก็พบว่าเปี๋ยเร่อถูกใจสาวน้อยผู้ใสซื่อดื้อรั้นหน้าหวานที่สุด
ตั้งแต่นั้นมาเสี่ยวเหมิงก็ใช้คาแรคเตอร์นี้อย่างกึ่งถาวร
โหยวฝู: "ถอดก็ได้สิ ถ้าฉันชนะเดี๋ยวก็ถอด"
อัยโยวเสี่ยวเหมิงถึงกับพูดไม่ออก เธอจะเอาอะไรมาชนะ
รอยยิ้มหวานของเธอค่อย ๆ จางหาย ไม่อยากแม้แต่จะเสแสร้งต่อไป
เสี่ยวเหมิงถูกเปี๋ยเร่อเลี้ยงมาจนอารมณ์ร้ายขึ้นมากในช่วงครึ่งปีมานี้ ไม่จำเป็นต้องประจบสอพลอใครทั้งนั้น
แม้แต่สตรีมเมอร์ดังยังต้องเกรงใจเธอสามส่วน นับประสาอะไรกับหน้าใหม่ไร้ทุกอย่างแบบพัฟฟ์
อัยโยวเสี่ยวเหมิง: "เธอคิดว่าเธอมีโอกาสชนะงั้นเหรอ?"
โหยวฝูพูดตามข้อเท็จจริง: "แค่ให้พี่เปี๋ยเร่อปาของให้ฉัน ไม่ปาให้เสี่ยวเหมิง ฉันก็ชนะแล้วนี่"
ฝั่งอัยโยวเสี่ยวเหมิงที่มีกำลังซัพพอร์ตไหวก็มีแค่พี่ใหญ่เปี๋ยเร่อคนเดียวเท่านั้นแหละ
[เธอพูดอะไรเนี่ย???]
[สมองมีปัญหาหรอ…………]
[จะดื้อแย่งพี่ใหญ่เลยแบบนี้เลยนะ??? จะแย่งพี่ใหญ่ก็ต้องมีหลักการหน่อยสิ]
หลายเดือนมานี้ เสี่ยวเหมิงเจอนักพากย์หญิงมากมายที่อยากดึงตัวเปี๋ยเร่อไป
แต่ที่เห็นชัดสุดก็แค่การเรียกชื่อเปี๋ยเร่อตอนลงโทษ หรือส่งสายตายั่วยวนตอนร้องเพลง
ที่ไหนจะมาแบบโหยวฝูที่มาถึงก็เปิดไพ่บนโต๊ะเลย??
อัยโยวเสี่ยวเหมิงแม้จะไม่เห็นโหยวฝูอยู่ในสายตา แต่ตอนนี้ก็โมโหขึ้นมา เจอพวกกระจอกมาเกาะแกะแบบนี้น่าขยะแขยงจริง ๆ:
"เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ตีห้า……ไม่ เอาสิบนาทีละกัน คะแนนระหว่างทางต่ำกว่าก็กระโดดตบ"
โหยวฝู: "ดีจ้ะ บทลงโทษคืออะไร?"
อัยโยวเสี่ยวเหมิง: "เธอแพ้ก็ถอดหมวกหัวแกะสิ"
โหยวฝู: "ไม่ได้ ต้องชนะแล้วค่อยถอด"
อัยโยวเสี่ยวเหมิงพึมพำเบา ๆ: "มีอะไรน่าอับอายขนาดนั้นเลยหรือ ยังไม่สนิทกันเลยไม่รู้จะลงโทษอะไรดี"
โหยวฝู: "งั้นรอเธอชนะแล้วค่อยตัดสินบทลงโทษ ยกเว้นถอดหมวกหัวแกะ ฉันยอมทุกอย่าง ในทางกลับกัน ถ้าฉันชนะ บทลงโทษที่ฉันเสนอเธอก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกัน"
อัยโยวเสี่ยวเหมิง: "ก็ได้"
ในใจแอบหัวเราะ เธอจะแพ้ได้ยังไงกัน?
PK เริ่มแล้ว
[เปี๋ยเร่อเสี่ยวเหมิง มอบ อัยโยวเสี่ยวเหมิง คาร์นิวัล x1x2x3...x5](30000*5 DB/แต้ม=15000 RMB (R))
เสียงของอัยโยวเสี่ยวเหมิงหวานเลี่ยนจนแทบจะเยิ้มน้ำ: "ขอบคุณพี่เปี๋ยเร่อของหนูสำหรับคาร์นิวัลห้าอันนะคะ ทำให้พี่เสียเงินแล้วค่ะพี่ เอาชนะพัฟฟ์น่าจะแค่คาร์นิวัลอันเดียวก็พอแล้วมั้งคะ?"
ปกติเปี๋ยเร่อนอกจากเจอสตรีมเมอร์ดังแล้ว ไม่ค่อยจะเริ่มด้วยคาร์นิวัล แถมยังรัวทีเดียวห้าอันอีก
เสี่ยวเหมิงก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดแค่ว่าเปี๋ยเร่อช่วยระบายอารมณ์ให้เธอ
[เกินความสามารถมากเลยนะ 555]
[จะจัดการเธอ แค่บิซินทู่ทู่ก็พอจบเกมแล้ว]
[มากไป ในห้องไลฟ์แจกหัวใจดวงเล็ก ๆ คนละดวงก็อัดเธอตายแล้ว]
โหยวฝูไม่ตอบสนองอะไร กระโดดตบเงียบ ๆ แทน
เพราะเธอใส่ชุดตุ๊กตาแกะทื่อ ๆ น่ารัก การเคลื่อนไหวจึงดูซุ่มซ่าม กลับมีคาแรคเตอร์การ์ตูนประหลาด ๆ
ออกจะน่ารักเล็กน้อย
แกะน้อยหน้ากากดำซุ่มซ่ามก็กระโดดกางขาหุบขาอยู่อย่างนี้
หมวกหัวแกะอันหนักทำให้สมองของแกะน้อยโคลงเคลง ผ้าหนาอึกอัดทำให้เหงื่อออกเต็มตัว ไมค์ที่ซ่อนอยู่ในหมวกซื่อสัตย์เก็บเสียงหายใจหอบแผ่วของพัฟฟ์สตรีมเมอร์ได้ทั้งหมด
เบา ๆ แถมยังออกจะฟังแล้วเสียว ๆ
จากนั้นก็ยิ่งหนักขึ้น ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ
ในที่สุดเธอก็อดไม่ไหว อ้อนแรง ๆ: "พี่เปี๋ยเร่อ ช่วยปาให้หนูหน่อยได้ไหมคะ กระโดดไม่ไหวแล้วจริง ๆ"
[โอ๊ย ที่รัก หอบได้สมน้ำสมเนื้อดี]
[ฉันทำใจพูดจาลามกกับของน่ารักไม่ลงนะ พัฟฟ์จ๋า เธอมั่วแล้ว เราไลฟ์ตามตรงไม่ดีหรือ? เสียงเพราะขนาดนี้]
[ผู้นิรนาม 10987 ให้ พัฟฟ์ยัดปากเธอ-มือหนึ่งแย่งพี่ใหญ่ คาร์นิวัล x1x2x3...x7]
โหยวฝูตะลึง ไหนล่ะผู้นิรนาม?
แต่ปากก็ขอบคุณทันที: "ว้าว ขอบคุณผู้นิรนาม 10987 สำหรับคาร์นิวัลเจ็ดอันนะคะ หนูได้พักแล้วเย่"
[เปี๋ยเร่อเสี่ยวเหมิง มอบ อัยโยวเสี่ยวเหมิง คาร์นิวัล x1x2x3...x15]
ยังไม่ทันที่ก้นของโหยวฝูจะแตะเก้าอี้ แถบพีเคของเสี่ยวเหมิงก็พุ่งกดกลับมาอย่างรวดเร็ว บีบจนเธอแทบไม่เหลือพื้นที่
อัยโยวเสี่ยวเหมิงเยาะเย้ย: "ขอบคุณพี่เปี๋ยเร่อสำหรับคาร์นิวัลสิบห้าอันนะคะ ~ พัฟฟ์เธอกระโดดต่อไปเถอะ"
นางภายนอกสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับครุ่นคิด ฝั่งตรงข้ามเพิ่งเริ่มไลฟ์จะเป็นไปได้ยังไงที่ดึงของขวัญจากขาใหญ่ผู้นิรนามได้? หรือว่านี่คือ GHH (แอคเคาท์กิลด์)? น่าจะเป็นสตรีมเมอร์ใหม่ของกิลด์ไหนสักแห่งที่ตั้งใจมาเกาะกระแสเธอเพื่อสร้างชื่อกระมัง
บทละคร? เธอถูกวางกับดักหรือ?
แววตาอาฆาตในดวงตาของอัยโยวเสี่ยวเหมิงวาบขึ้น
กล้าใช้เธอ พัฟฟ์ก็เตรียมใจถูกเหยียบย่ำให้จมดินเถอะ
โหยวฝูลุกขึ้นอย่างหมดเรี่ยวแรง การเคลื่อนไหวอืดอาดกว่าตอนแรกมาก
[เปี๋ยเร่อเสี่ยวเหมิง]: ให้เธออย่าขี้เกียจ
อัยโยวเสี่ยวเหมิงสมน้ำหน้าพลางพูดว่า: "พี่ใหญ่ของฉันบอกให้เธออย่าขี้เกียจล่ะ กระโดดให้ถูกท่าด้วย"
โหยวฝูงึมงำด้วยความน้อยใจ: "รู้แล้วน่า ก็บอกแล้วว่ากระโดดไม่ไหว หมวกหัวแกะก็หนัก เสื้อก็หนา ร้อนจะตาย พี่เปี๋ยเร่อไม่รู้จักสงสารกันเลยนะ……"
[ผู้นิรนาม 10987 ให้ พัฟฟ์ยัดปากเธอ-มือหนึ่งแย่งพี่ใหญ่ คาร์นิวัล x1x2x3...x15]
โหยวฝู: "ขอบคุณพี่ 987 สำหรับของขวัญนะคะ! คาร์นิวัลสิบห้าอันเลยนะ เปิดไลฟ์วันแรก พีเคแรกก็ได้เจอพี่ 987 ใจดี ฝูฝูรักพี่นะ ส่งหัวใจ"
สุดยอดไปเลยเธอ! ต้องเน้นให้ชัด
เปิดไลฟ์ครั้งแรกนะ พีเคแรกเลยนะ
ถ้าโหยวฝูมีหางคงได้สะบัดเชิดขึ้นฟ้าแล้ว
แกะหน้ากากดำยื่นนิ้วเรียวยาวสิบนิ้วออกมา ทำเป็นรูปหัวใจตรงอกขวา แล้วเลื่อนไปอกซ้าย สลับไปมาหลายครั้ง