"อ๋อ ออกเดทนี่เอง เหมาะดีนะ"
หลี่อี๋เจินกลั้นหัวเราะ "งั้นก็ขอให้สนุกนะ"
เธอปล่อยมุ้งลงแล้วหดตัวกลับเข้าไป
โหยวฝูถือกระเป๋าใบใหม่ออกจากหอพัก ใบหน้าเล็ก ๆ ตึงเครียด
ระบบมองออกว่าเธอไม่มีความสุข อยากจะกดคอมเมนต์ปลอบใจสักหน่อย แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงไม่มีความสุข กลัวจะปลอบไม่ถูกจุด
"ฉันว่าพวกเธอพูดไม่ถูกนะ"
จู่ ๆ โหยวฝูก็พูดออกมาเบา ๆ "ฉันไม่มีทางเป็นเพื่อนกับเธอหรอก"
เธอนึกไม่ออกเลยว่าตัวเองจะมีเหตุผลอะไรที่ต้องมาเป็นเพื่อนสนิทกับหลี่อี๋เจิน คอยเล่าความในใจให้ฟัง
ไม่ใช่ว่าเธอมีความคิดเห็นอะไรกับหลี่อี๋เจิน อย่างน้อยก่อนที่จะเห็นคอมเมนต์ในวันนี้ โหยวฝูก็แค่ปฏิบัติกับหลี่อี๋เจินเหมือนเพื่อนร่วมห้องธรรมดา ๆ
แต่ก็เป็นแค่เพื่อนร่วมห้องเท่านั้น
คนที่อยากเป็นเพื่อนกับโหยวฝูมีมากมาย โหยวฝูไม่คิดว่าตัวเองจะสนิทกับหลี่อี๋เจินมากขึ้นในอนาคต เพราะความประทับใจแรกที่เธอมีต่อหลี่อี๋เจินนั้นธรรมดามาก
[นี่แสดงว่าการปรากฏตัวของเรานำพาปรากฏการณ์ผีเสื้อมาด้วยนะ!]
[น้องเบบี๋อยู่ห่างจากเพื่อนที่คอยดูดพลังงาน ทำได้ดีมาก]
