หลังจากที่โหยวฝูโกรธจนเลิกไลฟ์ไปสองวัน เธอก็เปิดห้องไลฟ์สดอีกครั้ง
ในเวลาเดียวกัน ผู้คนข้างนอกก็กำลังตามหาเธอ เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย ใจใหญ่เอาแต่นอนกินอยู่ในโรงแรม
ต้องขอบคุณระบบกึ่งๆ ของหลินเจินเจิน ถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครมารบกวนโหยวฝู
[ในที่สุดก็รอจนเจอ]
[สวัสดีตอนเย็นค่ะพี่ฝู~ สวยจริงๆ เลย]
[ทำไมถึงมีคนมีหน้าเน็ตไอดอลที่เพอร์เฟกต์ขนาดนี้ได้นะ]
[ต่อไปถ้าฉันมีเงินจะไปทำศัลยกรรมตามหน้านี้]
[ตื่นๆ การทำศัลยกรรมให้สวยความลับคือต้องมีพื้นฐานดี]
[ฉันนึกว่าสตรีมเมอร์จะเสียใจจนร้องไห้ไม่คิดจะไลฟ์แล้วซะอีก]
ครั้งก่อนโหยวฝูโกรธเจ้าอเมริกาโน่เย็นจริงๆ แต่หลังจากนั้นเธอก็แก้แค้นกลับไปแล้ว เรื่องนี้ในใจเธอเลยถือว่าจบไปแล้ว
โหยวฝู: "ต้องไลฟ์สิ สตรีมเมอร์ยังหวังจะพึ่งพวกคุณเลี้ยงดูอยู่เลยนะ"
[เลี้ยงไม่ไหวเลี้ยงไม่ไหว]
[ไม่เอา ขอผ่าน]
[สตรีมเมอร์ผมได้แต่พาไปกินข้าวรวมมิตรราคาประหยัด]
[สตรีมเมอร์ที่ออกจากตระกูลใหญ่ต้องถูกบังคับให้ลดระดับการบริโภค]
[ก็ไม่ได้ลดลงไปถึงไหน ชุดกระโปรงที่สตรีมเมอร์ใส่ตัวละสองหมื่นกว่าหยวนเลยนะ]
วันนี้โหยวฝูใส่ชุดเดรสถักแบรนด์ C สีฟ้าอ่อนแทบจะเป็นเทา ปกกลมเล็ก สูงจนแทบไม่เห็นกระดูกไหปลาร้า
แต่ไม่ว่าจะเป็นวัสดุหรือทรง ต่างก็เข้ารูปกับส่วนโค้งเว้าของร่างกายสุดๆ ให้ความรู้สึกยั่วยวนแบบอ่อนโยน
[วันนี้สตรีมเมอร์เหมือนรุ่นพี่ที่เป็นดอกไม้ประจำโรงเรียน]
[นุ่มๆ อยากจับเล่นจัง]
[จับตรงไหนนะ]
[mommy……]
[อย่าสั่งอเมริกาโน่เย็น]: สตรีมเมอร์ ฉันกับคุณไม่จบกันแน่
[จักรพรรดิอเมริกาเพิ่งเปิดไลฟ์ก็มาแล้ว?]
[ต้องเฝ้าห้องไลฟ์สดของแม่แน่ๆ]
[อย่าสั่งอเมริกาโน่เย็น]: ???
[อย่าสั่งอเมริกาโน่เย็น]: นี่เรียกว่าแม่แล้วเหรอ? พวกแกมีความทะเยอทะยานหน่อยได้ไหม
