เจียงขั่นพูดจาใส่ร้ายเจ้าสือจิงเสียยับเยิน
ส่วนโหยวฝูพอได้ยินว่าเจ้าสือจิงเอารูปขาเป็นวอลเปเปอร์ สีหน้าก็ยิ้มเจื่อน
แค่คิดด้วยนิ้วเท้าก็รู้ว่าขานั่นเป็นของใคร
ไม่เคยเจอใครเสแสร้งได้เก่งขนาดนี้ ปากบอกว่าไม่สนใจตัวจริงของเธอเลย แต่ที่ไหนได้กลับหยิบรูปที่ไม่ติดหน้ามาดูกลับไปกลับมาทุกวัน
ไม่ใช่แค่ดู ยังเอาไปทำอย่างอื่นอีกแน่
ส่วนเอาไปทำอะไร หึ ๆ
เจียงขั่นพูดไม่หยุด กลัวว่าจะพลาดเรื่องดิสเครดิตเจ้าสือจิงไปสักเรื่อง
ตอนนี้ละเอียดถึงขั้นเล่นบทบาทสมมติตอนอนุบาล แล้วตั้งครอบครัวกับเด็กผู้หญิงห้าหกคน ดังนั้นเจ้าสือจิงก็คือผู้ชายที่แต่งงานมาแล้วเจ็ดครั้ง
โหยวฝู: "แย่มากเลยนะ สำส่อนจริง ๆ"
เจียงขั่นจับมือโหยวฝูไว้แน่น แล้วพูดอย่างเคร่งขรึม: "ใช่ครับพี่ สำเนียงส่อภาษา กิริยาส่อสกุล ตอนเด็ก ๆ เขาเล่นเป็นสามีภรรยากับคนตั้งมากมาย โตขึ้นมาก็ยิ่งหนักข้อกว่าเดิม"
โหยวฝูหัวเราะพรวด ดึงแก้มเขาออกสองข้าง: "เบบี๋ หนูปล่อยข่าวลือได้น่ารักจริงเชียว"
เจียงขั่นร้องว่าไม่เป็นธรรม: "ผมไม่ได้ปล่อยข่าวลือนะครับ เขาเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กจริง ๆ"
ถึงการเล่นบทบาทสมมติจะเป็นเกมที่คุณครูจัด แต่เจ้าสือจิงก็เคยมีข้อตกลงแต่งงานด้วยวาจากับเพื่อนวัยเดียวกันหลายคน
เจ้าสือจิงเป็นผู้ชายเสือกหลายใจจริง ๆ
แถมมีแฟนแล้วยังมาบริจาคเพชรสีน้ำเงินให้พี่
ทำให้พี่ของเขาต้องเดือดร้อนไปด้วยเปล่า ๆ
เจียงขั่นขอให้โหยวฝูสัญญา ว่าต่อไปต้องอยู่ห่างจากเจ้าสือจิงให้ไกลที่สุด
แฟนหนุ่มรูปหล่อมันก็ได้เปรียบ แม้แต่ท่าทางออดอ้อนเอาอกเอาใจก็ยังดูดี โหยวฝูเลยรับปากอย่างง่ายดาย