[สตรีมเมอร์ยังมีอารมณ์ร้องเพลงอีกนะ]
[หวานมากเลย ฉันทนไม่ไหวแล้ว อยากขายไตสักข้างมาปาของให้สตรีมเมอร์จัง]
[อีกไม่กี่นาทีก็หมดเวลาแล้ว ผ่าไม่ทันแน่ รอบหน้านัดล่วงหน้าเลยนะ]
[...ตลกร้ายชะมัด]
[ได้ฟังคนจัดรายการร้องเพลงครั้งแรกเลย เพลงเพราะมาก]
[ทุกคนในครอบครัว มีเท่าไหร่ใส่เท่านั้น เร็วเข้า ป้อนพัฟฟ์น้อยตัวนี้ให้อิ่มที]
ในห้องไลฟ์มีของกระจายมาอีกยกใหญ่ แฟนคลับหลายคนส่งของขวัญขนาดกลางถึงเล็กอย่างรถสปอร์ตมาให้
โหยวฝูได้ใจสุด ๆ ดูท่าว่าต่อไปต่อให้ไปร้องเพลงเปิดหมวกข้างถนนก็หาเงินได้แล้ว
พัฟฟ์น้อย ครบเครื่องและอัจฉริยะ
......
กู้เซี่ยงอวี่หงุดหงิดจนหยุดมือ โยนมือถือลงบนโต๊ะ ชนกองชิปที่ชนะมาตอนเล่นก่อนหน้ากระจัดกระจาย
ทุกคนที่นั่งล้อมโต๊ะพนันต่างได้ยินเสียงครวญหวานที่ดังมาจากมือถือของตัวเอง
“กระตุ้นชีพจรเขา ทำให้เขารักฉันมาก ๆ ได้โปรดเถอะนะ~”
กู้เซี่ยงอวี่รำคาญใจ: “เธอหมายความว่าไง? ร้องให้ฉันฟังน่ะสิ”
ลู่เคิ่นเท่อหัวเราะพรืดออกมา ตุ้มหูปากสะท้อนแสงสีรุ้งภายใต้แสงไฟทรงกลม
“เขาร้องให้คนในห้องไลฟ์ของตัวเองฟังมั้ง”
ชิงอวินที่มีใบหน้าคล้ายหมาจิ้งจอกแย้งขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม
“แต่เมื่อกี้เธอไม่ได้ยั่วยวนให้ฉันไปหาเธอเหรอ?” กู้เซี่ยงอวี่กอดอก ยังติดใจไม่หาย
สตรีมเมอร์น้อยยังคงออดอ้อนงอแงไม่เลิก: “ได้โปรดเถอะนะ ขอแต้มเยอะ ๆ พัฟฟ์ไม่อยากแพ้!”
ซีซีก็หาเสียงอยู่ตลอด แต่กู้เซี่ยงอวี่ไม่ได้ยินที่เธอพูดเลยสักคำ ในหัวมีแต่เสียง “ได้โปรดเถอะนะ” ซ้ำไปซ้ำมาของสาวน้อยเสแสร้งน่ารักจากห้องข้าง ๆ
สตรีมเมอร์น้อยทั้งพูดทั้งร้อง ไม่รู้ว่าปากจะแห้งบ้างไหม
เธอบ่นว่าขาชาเท้าชาสองสามครั้งแล้ว จริงหรือเปล่า? บอบบางขนาดนั้นเลย?
กู้เซี่ยงอวี่กระสับกระส่ายและหงุดหงิด ใช้นิ้วหมุนชิปสองอันไปมาอย่างไม่มีสติ
ซีซีพบว่าแต้มของห้องเธอขยับขึ้นช้าลงเรื่อย ๆ ช่องว่างถูกตีให้แคบลงมาเหลือไม่ถึงสองล้านอีกครั้ง แต่นักสนองคำทำนายกับพรรคพวกไม่ได้ระดมยิงกันแบบเต็มกำลังอีก กลับเงียบกริบไปหมด
ส่วนพี่ใหญ่ระดับกลางและแฟนคลับตัวน้อยกลับลุกเป็นไฟ ของอย่างจรวด รถสปอร์ต บอลลูนลอยเต็มท้องฟ้าไปหมด
[เสินหาวทำไมเงียบไปหมด?]
[คงรอสองนาทีสุดท้ายขโมยแต้มล่ะมั้ง]