ระบบลืมตาขึ้นด้วยความหงุดหงิด ก็พบว่าโฮสต์กำลังหน้าแดงพลางคลั่งไคล้เฟิงเย่ที่กลายเป็นหนุ่มหล่อใหม่ของสถาบันทันทีที่เข้าเรียนกับเพื่อนสนิท
ระบบรู้สึกหน้ามืดเป็นสีดำ!
เกิดอะไรขึ้น! ทำไมพอเพิ่งตื่น เนื้อเรื่องก็มาถึงตรงนี้แล้ว?
โอ้ ตอนนี้คือปีที่สิบแปดที่ทาลีโฮสต์ใช้ชีวิตในโลกนี้
นั่นก็คือ โฮสต์แอบชอบพระเอกมาสามปีแล้ว
ระบบร้องไห้ออกมาดังอ๋อง
โฮสต์ของเราเคยลำบากแบบนี้ตอนไหนกัน!
จะปลุกความทรงจำของโฮสต์ดีไหม?
ระบบกลุ้มใจมาก
แต่โฮสต์เลือกโหมดลบเลือนความทรงจำในทุกโลก ถ้ามันเปลี่ยนการตั้งค่าโดยพลการ แล้วโฮสต์โกรธขึ้นมาจะทำยังไง?
หันมามองโฮสต์ของมันสิ
ไม่รู้เลยว่ามีระบบตัวหนึ่งกำลังเป็นห่วงมองเธออยู่
แถมยังแอบมองพระเอกอีก
แอบมองไม่พอ ยังแอบยิ้มอีก
ยิ้มสวยเหมือนดอกกุหลาบดอกเล็ก ๆ