เฉินร่างมาถึงเร็วมาก
ตอนที่เขามา โหยวฝูยังคลอเคลียอยู่กับแฟนหนุ่ม
เห็นได้ชัดจากที่โหยวฝูกุมใบหน้าสวีฉีพลางน้ำตาร่วงด้วยความปวดใจ สวีฉีปลอบเธอเสียงอ่อนโยนว่าเขาไม่เจ็บ
โหยวฝูหันหลังให้เฉินฟ่าง พูดเสียดสีแบบชี้ไม้ชี้มือใส่ผู้ที่ไม่ได้อยู่ตรงหน้า: "บางคนหน้าตาไม่หล่อเท่าเบบี๋ที่บ้านฉัน ยังมาลงมือกับหน้าคนอื่น ใครว่าผู้ชายไม่มีเล่ห์เหลี่ยม"
ความโกรธของเฉินฟ่างพลุ่งขึ้นฉับพลัน: "ฉันพี่ชายแกไม่หล่อเท่าเขาเหรอ? สุนทรียภาพของแกมีปัญหาแล้วมั้ง?"
โหยวฝูไม่มองเขา: "ใครบอกว่าเป็นนายล่ะ ถึงกับรับผิดเองเลยนะ"
เฉินฟ่างยังจะต่อล้อต่อเถียงกับโหยวฝูอีก ด้านหลังกลับดังเสียงเย็นเยียบของอาเขา:
"ทะเลาะอะไรกัน ยังขายหน้าไม่พออีกหรือไง?"
ทั้งสามคนย้ายมาอยู่ในห้องทำงานของครูฝ่ายวินัยแล้ว เมื่อครู่ครูฝ่ายวินัยยังเช็ดเหงื่อบนหน้าผากถามว่าจะกินหรือดื่มอะไรไหม ทำตัวเหมือนพนักงานต้อนรับ
อย่างไรเสียเขาก็ไม่กล้าล่วงเกินนักเรียนทั้งสามคน เฉินฟ่างเป็นเด็กตระกูลเฉิน โหยวฝูเป็นเจ้าหญิงน้อยของตระกูลเฉินกับโจว สวีฉีเป็นคนที่โหยวฝูคอยปกป้อง