[จำเป็นต้องทำให้ถึงขนาดนี้เลยหรือ?]
[ฉันคิดไปเองหรือเปล่า รู้สึกว่าท่าน D จงใจเล็งเป้ามาที่พัฟฟ์]
โหยวฝูก้มหน้าลงต่ำ ปล่อยให้คนอื่นมองไม่เห็นสีหน้า
ใบหน้าที่เคยมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับจิ้งจอกน้อย ดูเศร้าสร้อยและน้อยใจ
[ในบรรดาเสินหาวทั้งหลาย ท่าน D ถือว่ามีอารมณ์ดีที่สุดแล้ว การทำให้เขาลงโทษรุนแรงขนาดนี้ แสดงว่าคงสอิดสเอียนมาก]
[สมควรแล้ว ใครใช้ให้ผู้ประกาศไปแย่งท่าน D กันล่ะ]
[ท่าน D เป็นของเฝินเฝินของเรานะ]
778 กับเลมอนรับหน้าที่ไล่คนออก เปี๋ยเร่อยังคงด่า DK อย่างบ้าคลั่ง
[DK]: ผู้ประกาศว่ายังไง เธอยอมรับไหม?
[เปี๋ยเร่อ]: จะเป็นไปได้ยังไง รีบ ๆ ไสหัวไปซะ
[เปี๋ยเร่อ]: ถึงจะตอแหลยังไงก็เถอะ?
[เปี๋ยเร่อ]: ฝู อย่าไปฟังเขา
[เปี๋ยเร่อ]: เดี๋ยวฉันจะไปที่ห้องเสี่ยวจู้ของเขา แล้วปาของขวัญให้เป็นสองเท่า
แววตาของโหยวฝูสั่นไหวเล็กน้อย
สองเท่า ก็คือเกือบสิบล้าน
ด้วยสิทธิ์อะไร? สู้ปาของให้เธอยังดีกว่า!
แม้ว่าโหยวฝูจะยังไม่ค่อยไว้ใจเปี๋ยเร่อเท่าไหร่ แต่ก็ถือว่าเงินในกระเป๋าของเขาเป็นของ ๆ เธอไปเสียแล้ว
ใครก็อย่าหวังจะมาแบ่งคะแนนจากมือของพี่ใหญ่ของเธอไป!
เฝินเฝินวารู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก จึงพูดไกล่เกลี่ยอย่างกระอักกระอ่วนว่า: "ท่าน D คะ หยุดออกอากาศไปสองอาทิตย์นี่มันเกินไปหน่อยไหมคะ?"
แฟนคลับของโหยวฝูรีบฉวยโอกาสปืนไต่ทันที
[ใช่ ๆ งั้นปัดเศษขึ้นปัดเศษลง หยุดแค่วันเดียวนะ?]
[รู้ว่าเกมนี้เล่นใหญ่ ท่าน D ก็เสียเงินไปมาก แต่สองอาทิตย์นี่นานเกินไปจริง ๆ]
[ท่าน D เสี่ยวจู้ของบ้านคุณก็พูดแล้วนะ]
[DK]: นี่เป็นเรื่องระหว่างผมกับพัฟฟ์ คนอื่นไม่เกี่ยว
[DK]: ผู้ประกาศว่ายังไง?
[นี่อาจจะเป็นครั้งที่ท่าน D โมโหที่สุดในการดวลครั้งหนึ่งเลย]