"คุณไม่ได้อยู่ฮ่องกงเหรอคะ?"
แสงไฟจากโคมระย้าในห้องนั่งเล่นนุ่มนวล โหยวฝูหยิบน้ำแร่ให้ถานเชิงตู้หนึ่งขวด แล้วนั่งลงข้าง ๆ เขา
ถานเชิงตู้รับน้ำไป "จัดการธุระเสร็จก่อนเวลาน่ะ"
ความจริงคือหลังจากเห็นข่าวลือในโลกออนไลน์ก็รีบกลับมา
ถานเชิงตู้ไม่ได้ตัดขาดจากโลกออนไลน์อย่างที่โหยวฝูคิด
"ทำไมไม่บอกผม?"
ถานเชิงตู้ถามเธอ
ดวงตาของเด็กสาวยังบวมเล็กน้อย เปลือกตาบวมจนเป็นสีชมพูอ่อน ๆ เพิ่มเสน่ห์เย้ายวนให้กับใบหน้าบริสุทธิ์นั่นอีกหลายส่วน
ถานเชิงตู้ทั้งสงสารและเอ็นดู ยื่นมือมาแตะเบา ๆ
"อย่านะ จั๊กจี้" โหยวฝูหลบ ขนตาสั่นระริก "เรื่องที่ฉันมีแฟน คุณก็รู้ไม่ใช่เหรอคะ จะให้ฉันบอกอะไร?"
ถานเชิงตู้รู้เรื่องของเธอกับเจียงซิงเกอตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง
ถานเชิงตู้ "ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น"
โหยวฝูสับสน "แล้วเรื่องไหนคะ?"
ถานเชิงตู้เข้าใกล้เธอ บีบให้เธอมองหน้าตัวเอง "กลัวทำไมไม่บอกผม? ทำไมต้องเก็บไว้คนเดียว?"
โหยวฝูพูดไม่ออก เธอจะเบือนหน้าหนีตามสัญชาตญาณ แต่ถานเชิงตู้กลับประคองแก้มเธอไว้ นิ้วเรียวยาวของชายหนุ่ม ปลายนิ้วที่มีหนังด้านบางเบาสัมผัสผิวแก้มเนียนละเอียดของเธอ