คิ้วของซางซือหลี่ขมวดขึ้นเล็กน้อย
สายตาของเขามองตามปลายนิ้วของอีกฝ่าย
ที่เดิม ตามหาผู้หญิงสวยอีกแล้ว
เร่งรีบเหมือนกัน
เหมือนกันหลายอย่างเหลือเกิน
ซางซือหลี่คิดว่าในโลกนี้คงไม่มีผู้หญิงสวยเหลือเกินคนที่สองแน่ ๆ ที่จะนัดพบกันที่แบบนี้
งั้นก็มีทางเดียว คือคนนี้ก็มาตามหาโหยวฝูเหมือนกัน
ดี
ที่แท้ก็ไม่ใช่แค่สองคน
ไม่ใช่แค่เขาและเฉินสวีไหล
ยังมีผู้ชายที่หนุ่มกว่า มีชีวิตชีวากว่าอีก ที่เป็นเป้าหมายของโหยวฝูด้วย
“คุณอา พูดอะไรหน่อยเถอะครับ ผมรีบมาก รถคุณจอดอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว? ผมอยากขอดูกล้องหน้ารถหน่อย ภาพประมาณชั่วโมงที่แล้ว...”
นักศึกษาหนุ่มที่ยิ่งดูชวนรำคาญเอ่ยขึ้นเช่นนั้น
ซางซือหลี่มองเขา ไม่พูดไม่จา หมุนกระจกขึ้น แล้วขับรถออกไปอย่างไม่หันกลับมามอง
เฮ่ออวิ๋นเจี้ยนอ้าปากค้าง มองรถคัลลิแนนที่ขับหายลับไป ครู่ใหญ่ก็อดสบถออกมาไม่ได้
“บ้าน่า ชายแก่ไม่มีมารยาทเลย”
เฮ่ออวิ๋นเจี้ยนสบถพึมพำ หยิบมือถือขึ้นมา หาวีแชทของอาเจ๊ยว
กดโทรศัพท์แบบเสียงไป ฮ่าวตงเซิงรับสายหลังจากผ่านไปสองสามวินาที
“อาเจ๊ยว ช่วยหน่อย ส่งวีแชทของเซียนเค่อไหลมาให้หน่อย ฉันจะถามเรื่องพัฟฟ์”
“เรื่องอะไร?” ฮ่าวตงเซิงถามด้วยความอยากรู้
“ฉันสงสัยว่าเขาพาพัฟฟ์ไป” เฮ่ออวิ๋นเจี้ยนกัดฟันกรอด “พัฟฟ์ส่งที่อยู่มาให้ฉันมารับเธอ ฉันไปถึงที่แล้วไม่เจอตัว คงถูกเซียนเค่อไหลฉกไปก่อนแน่”