[ฉันจะเขียนตอนพิเศษของลุงร่างร่าง แต่จะไม่ใส่ในเนื้อเรื่องหลัก จะเปิดกลุ่มแฟนคลับแล้วเล่าในกลุ่มตอนนั้น เพื่อให้เบบี๋ที่รับได้และรับไม่ได้แยกจากกัน ตัวฉันเองอ่านนิยายโดยยึดตัวละครเอกหญิงเป็นศูนย์กลางและจิ้นคู่ทุกคู่แบบมั่วซั่ว เวลาเขียนก็เลยไม่ค่อยยั้งมือ แต่ทุกอย่างจะเกิดขึ้นหลังจากบรรลุนิติภาวะแล้วเท่านั้น! แต่เมื่อคิดว่ามีคนรับไม่ได้ ก็สามารถไม่อ่านตอนพิเศษได้เลย! ฉันจะหาที่ลงตอนพิเศษแยกไว้ต่างหาก ในการอ่านเนื้อเรื่องหลักให้เข้าใจว่าลุงร่างเป็นผู้ใหญ่ก็ได้ (จะจิ้นก็ได้ แต่ก็มีคนรับไม่ได้จริง ๆ เรามาเก็บอาการกันหน่อย...) ทุกคนอย่าทะเลาะกันเพราะเรื่องนี้เลย ขอโทษด้วยนะคะที่คนเขียนเป็นคนที่รสนิยมสับสนวุ่นวายขนาดนี้... ถ้าไม่พอใจก็มาด่าคนเขียนได้นะ...]
จนกระทั่งขึ้นรถกลับบ้านด้วยกัน โหยวฝูก็ยังไม่ยอมให้สีหน้าดี ๆ กับเฉินฟ่างเลย
วันนี้ทั้งสองคนจะกลับไปบ้านเก่าตระกูลเฉิน โหยวฝูเตรียมพร้อมที่จะไปฟ้องเฉินร่างแล้ว!
เฉินฟ่างตัวร้าย กล้าดียังไงมารังเกียจเธอ
ถึงแม้เฉินฟ่างจะยืนกรานว่าตัวเองเหงื่อโชกทั้งตัว กลัวโหยวฝูจะโดนสัมผัส แต่โหยวฝูไม่เชื่อหรอก
เมื่อก่อนหลังจากเฉินฟ่างเล่นบอลเสร็จก็จะมากอดกับเธอ ความรู้สึกลื่น ๆ นั่นทำให้โหยวฝูกรี๊ดและตีเขา แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยมือ
ดังนั้นในห้องพักของทีมบาสเก็ตบอลจึงมีเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนของโหยวฝูวางไว้ตลอดทั้งปี
ห้องน้ำห้องหนึ่งในสามห้องมีป้าย "เจ้าหญิงใช้เฉพาะ" ที่กู้ยี่ปั๋วสั่งทำติดไว้ ปกติไม่มีใครมาทำความสะอาดร่างกายที่ห้องนี้ คนอื่นในทีมก็ไม่เคยมีใครบ่นอะไรเลย
สรุปแล้ว โหยวฝูมั่นใจว่า เฉินฟ่างกำลังหลบเลี่ยงเธออีกแล้ว
มันเพราะอะไรกันนะ? เธอเป็นคนดีขนาดนี้ สะอาดและสวยงาม ทุกคนในโลกควรจะเข้ามาแนบชิดกับเธอด้วยความเต็มใจสิ