ตอนที่โหยวฝูอาบน้ำเสร็จ เจียงขั่นยังคงระดมความคิดจากเหล่าผองเพื่อนอยู่นั่น
ประตูห้องน้ำถูกผลักเปิด ไออุ่นชื้นคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นหอมของครีมอาบน้ำ อบอวลจนใบหูของหนุ่มน้อยแดงระเรื่อ
"เธอก็ไปอาบสิ" โหยวฝูใช้ผ้าขนหนูเช็ดผม ใส่แค่เสื้อกล้ามสีขาวตัวเล็กกับกางเกงขาสั้น "ตัวสกปรกห้ามขึ้นเตียงนะ"
เจียงขั่น "…รู้แล้ว"
ตอนเดินสวนกัน ต่อให้ไม่ได้ตั้งใจมอง ผิวขาวผ่องอมชมพูผืนใหญ่ก็ยังล้นเต็มสายตา
เขาคิดว่าโหยวฝูคงเปิดน้ำร้อนเกินไป ถึงได้ลวกตามข้อพับจนเป็นสีชมพูชวนให้เอ็นดู
เจียงขั่นยืนเหม่ออยู่ใต้สายน้ำที่โปรยปราย
เพิ่งคบกับแฟนวันแรก ก็นอนห้องโรงแรมเดียวกันเลย มันเหมาะสมจริง ๆ เหรอ? จะดูว่าเขารุ่มร้อนเกินไปไหม?
ตอนนี้จิตใจเขาว้าวุ่นไปหมด ลืมไปสนิทว่าโหยวฝูเป็นฝ่ายเสนอจะนอนห้องเดียวกับเขาเอง
คุณชายเจียงใช้ชีวิตตามใจตัวเองมาตั้งแต่เล็กจนโต เพิ่งจะเคยรู้สึกเคอะเขินแบบนี้เป็นครั้งแรก เขาอ่านใจโหยวฝูไม่ออก ไม่รู้ว่าตัวเองควรรับมืออย่างไร
ทั้งที่ตอนเจอกันครั้งแรกยังคุมเกมได้อยู่แท้ ๆ ตอนนี้กลับตกเป็นปลาในบ่อปลาของพี่สาวไปอย่างงง ๆ
พี่สาวใจร้ายชะมัด
เจียงขั่นเสยผมเปียกน้ำที่ปรกลงมาบนหน้าผากไปด้านหลัง เผยให้เห็นหน้าผากเกลี้ยงเกลา
ถึงจุดเริ่มต้นจะกะทันหัน แต่เขาไม่ได้คบแบบขอไปที
ในเมื่อคบแล้ว เจียงขั่นก็หวังว่าสักวันพวกเขาจะได้แต่งงานกัน
ตอนนี้เขาอาจจะยังไม่ได้ชอบโหยวฝูมากขนาดนั้น แต่ความรู้สึกมันปลูกฝังกันได้ ตอนอยู่บนรถที่ตกลงจะลองคบกับโหยวฝูนั้นเป็นอารมณ์ชั่ววูบ แต่พอนึกดูดี ๆ แล้ว เจียงขั่นก็ไม่ได้เสียใจ
ตอนนี้โหยวฝูนอนคุยเล่นกับเสี่ยอยู่บนเตียง
[วาฬเพชฌฆาต]: มาเที่ยวไทยแล้ว[รูปภาพ: สระว่ายน้ำบนชั้นดาดฟ้า]
[พัฟพัฟนุ่มนิ่ม]: อิจฉาจังเลยคะ ใช้ชีวิตดี๊ดีน้อ ˃ ˄ ˂
[วาฬเพชฌฆาต]: [ขำจนร้องไห้]
[วาฬเพชฌฆาต]: อยากได้อะไรไหม จะเอามาฝาก
โหยวฝูส่งรูปเครื่องสำอางแบรนด์หรูที่ซื้อได้จากดิวตี้ฟรีไปให้หลายชุด เรื่องเก็บเล็กเก็บน้อยนี่ไม่เอาหรอก ไม่เอา