มือของโหยวฝูคลายออกทันที เธอมองชีฉงเซิงไม่ใช่ในฐานะสามีอีกต่อไป แต่มองเขาเป็นนายทุนเลือดเย็น
ชีฉงเซิงเลื่อนเอกสารอีกชิ้นหนึ่งมาให้เธอดู "หากข้าเป็นฝ่ายขอหย่าเอง นี่คือสิ่งที่เจ้าจะได้รับเป็นการตอบแทน"
โหยวฝูชะโงกหน้ามองดู
มีเงินมากมาย บ้านหลายหลัง หุ้นปันผลอีกเพียบ
ชีฉงเซิง: "ข้าหวังว่าเจ้าจะถือว่าการแต่งงานเป็นเรื่องสำคัญตลอดชีวิต อย่าได้คิดว่ามันจะจบลงสักวัน"
ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันมานี้ค่อนข้างสบายใจ ชีฉงเซิงได้รู้จักโหยวฝูมากขึ้นบ้างแล้ว
เธอเป็นคนร่าเริงซุกซน ขี้อ้อน ใจไม่แน่นอน มีความต้องการทางอารมณ์สูง
เธอต้องได้รับการทะนุถนอม ต้องมีคนคอยรักใคร่
ที่โหยวฝูอยากแต่งกับเขาในตอนนี้ อาจเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบ
ชีฉงเซิงไม่คิดจะให้ทางออกแก่เธอ
เขาไม่สามารถมอบความรักที่เร่าร้อนเกินไปให้โหยวฝูได้ เขาไม่ยอมรับหากโหยวฝูจะเบื่อและใช้ข้ออ้างนั้นจากไป
ชีวิตของเขาไม่มีแผนการหย่าร้าง
สัญญาก่อนสมรสจะทำให้โหยวฝูชะงักเมื่อคิดจะหย่า
อย่างมากเธอก็จะหาทางให้ชีฉงเซิงเป็นฝ่ายขอหย่าเอง
แต่ชีฉงเซิงไม่มีทางเลือกให้หย่าร้าง
หลังจากแต่งงาน โหยวฝูก็ทั้งขี้อ้อนทั้งขี้ติดออดอ้อนอย่างที่คิด เมื่อชีฉงเซิงไม่ตามใจเธอ ปากของเธอก็เบะยื่นจนแขวนขวดน้ำมันได้
หลังแต่งงานได้ไม่ถึงสองเดือน โหยวฝูก็เริ่มคิดอยากหย่า
ชีฉงเซิงยอมเซ็นเอกสารหย่าให้เธออย่างว่าง่าย พลางเตือนว่า "เจ้าต่างหากที่ต้องการหย่าเอง"
ถ้าเธอเป็นฝ่ายขอหย่าเอง ก็ต้องออกจากบ้านด้วยมือเปล่า
แต่สำหรับเงินติดกระเป๋าน่ะ ชีฉงเซิงจะไม่เรียกคืน เขาไม่ได้ใจแคบถึงเพียงนั้น