"นายกำลังคุยกับพัฟฟ์อยู่หรือเปล่า"
การปิดบังของโจวหรานชวนให้สงสัย สวีเจี้ยนเสวี่ยฉวยโอกาสตอนเมาได้ที่ออกอาละวาด "ขอฉันดูหน่อยว่าคุยอะไรกัน"
ฟางเซิ่นเย่ก็เตือนว่า "อย่าทำแบบนี้เลย มันน่าเกลียดเกินไป"
ไม่รักษาภาพลักษณ์เอาเสียเลย ถึงขั้นเผลอไผลไปตรวจมือถือเพื่อน
โจวหรานกระดกเหล้าหมดแก้ว เมินเฉยต่อสวีเจี้ยนเสวี่ยที่กำลังคลั่ง "เดี๋ยวมีธุระต่อ ฉันกลับก่อนนะ"
ไม่รู้ว่าเพราะดื่มเหล้ามากไป หรือแอร์ในห้องส่วนตัวเย็นไม่พอ ยังไงก็รู้สึกร้อนจากข้างใน
เขาคิดว่าต้องรีบกลับบ้าน หาที่เงียบ ๆ เย็น ๆ ชมรูปที่เพิ่งได้รับเมื่อกี้ดี ๆ
ตอนนี้หัวใจและสายตาโจวหรานเต็มไปด้วยใบหน้าเล็ก ๆ ของพัฟฟ์ ขาวใส ชมพูอ่อน บริสุทธิ์
เขาคิดว่าควรกลับบ้านไปคุยกับพัฟฟ์ ฟังเธอบอกราตรีสวัสดิ์ ไม่ใช่นั่งดื่มเปล่าเปลี่ยวกับชายสองคนที่เหมือนเคยรู้จัก
โจวหรานยังไม่ทันลุกก็ถูกหนึ่งในชายที่เหมือนเคยรู้จักขวางไว้
สวีเจี้ยนเสวี่ยตาแดงก่ำคลั่งสุดขีด "นี่จะเที่ยงคืนแล้ว นายจะมีธุระอะไรได้! จะรีบกลับไปคุยโทรศัพท์เม้าท์กับพัฟฟ์ใช่ไหม"