เซียนเค่อไหลตัดสินใจว่าจะไปรับพัฟฟ์น้อยด้วยตัวเองดีกว่า ไม่อย่างนั้นก็ไม่วางใจ และยังส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานด้วย
เขาเองก็ไม่รู้ตัวว่ามีความคิดบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกแฝงอยู่
เขาไม่อยากให้ใครอื่นไปรับพัฟฟ์ และยืนยันสถานะ "แฟนหนุ่ม"
เซียนเค่อไหลโอนเงินให้วีแชทของโหยวฝูก่อน 100,000 หยวน
เขายังไม่ได้ถามว่าเหตุใดโหยวฝูถึงตกอยู่ในสภาพไม่มีเงิน แค่บอกให้เธอหาร้านกาแฟหรือที่แบบนั้นนั่งรอ แล้วส่งชื่อร้านมาให้เขา
โหยวฝูรับเงิน ทุกอุปสรรคก็คลี่คลายในพริบตา "เซียนเซียนไม่ต้องมานะคะ หนูเรียกแท็กซี่เองได้"
เซียนเค่อไหล: "?"
นี่ก็สมเหตุสมผลดี แต่เขารู้สึกติดค้างในใจ
เซียนเค่อไหล: "ได้ งั้นฉันทำงานต่อแล้ว"
แม้เซียนเค่อไหลจะมองไม่เห็น แต่โหยวฝูก็พยักหน้าหงึกหงักอย่างแรง "อื้ออื้อ งานสำคัญที่สุดเลยค่ะ"
รีบทำงานหนัก ๆ แล้วหาเงินเยอะ ๆ มาให้ของขวัญเธออย่างบ้าคลั่งสิ ฮิฮิ
"งั้นหนูเรียกแท็กซี่ก่อนนะ เซียนเซียนบ๊ายบาย!"
พูดจบโหยวฝูก็วางสายโดยไม่ลังเล
เมื่อเห็นการแจ้งเตือนสิ้นสุดการสนทนา เซียนเค่อไหลก็ยิ้มแล้วบ่นพึมพำว่าเด็กไร้หัวใจ
......
เฮ่ออวิ๋นเจี้ยนเป็นคนที่ลงมือทำทันที พอคิดจะให้ต่างหูพัฟฟ์ เขาก็ไปเลือกที่ร้านทันที
รูปร่างหน้าตาหล่อเหลาอ่อนเยาว์ของเขาดึงดูดสายตามาก สายตาของลูกค้าคนอื่น ๆ จับจ้องมาที่เขาเป็นระยะ