(ตอนนี้ฉันเสียใจมากที่ไม่เคยเขียนโครงเรื่องไว้ก่อน โลกนี้มันตันจนแทบจะอยากใช้เวลาบินข้ามไปเริ่มโลกหน้าเลย... พูดเล่นนะ จะเขียนให้จบอย่างดีแน่นอน คงเหลืออีกไม่กี่ตอนแล้ว~ แรงบันดาลใจที่ทำให้ฉันเขียนโลกนี้ต่อได้ก็คือ ไม่ว่าจะเขียนยังไง ลูกสาวของฉันก็น่ารักมาก... ไม่ใช่ฉันไม่อยากอัปเดตนะคะนักอ่านที่น่ารักทั้งหลาย แค่หมดแรงจริงๆ)
“จะเป็นไปได้ยังไงที่จบลงแบบนี้” โหยวฝูไม่เชื่อคำพูดของเส้าหลี่เลย
การแย่งไอดอลเนี่ยก็เหมือนกับการกินก๋วยเตี๋ยวไปกี่ชาม ยากที่จะอธิบายให้ชัดเจน
ยิ่งไปกว่านั้น... โหยวฝูเอามือกุมท้องด้วยความแค้นใจ ในท้องของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยแต้มที่พี่ชิงเทียนป้อนให้ ไม่ยิ่งทำให้พูดไม่รู้เรื่องหนักขึ้นไปอีกเหรอ
ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ โหยวฝูไม่คิดว่าเสี่ยวเสวี่ยจะเป็นคนแบบนี้ เหมือนกับผู้ชายหลงตัวเองในโลกความจริงไม่มีผิด เธอไม่รู้จริงๆ ว่าผู้ชายคนนี้หน้ามาจากไหนถึงไปบอกหลินสวี่สวี่ว่าเธอเป็นฝ่ายเข้าหาเอง เธอถูกปกปิดไว้มิดชิด ทั้งที่บริสุทธิ์และเสียหาย อยู่มาวันหนึ่งเสี่ยวเสวี่ยก็โผล่มา ทุ่มเงินให้เธอเป็นจำนวนมาก เธอไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าก่อนที่สวีเจี้ยนเสวี่ยจะสลับไอดีผิด เขายังเป็นไอดอลของหลินสวี่สวี่อยู่
โหยวฝูจมอยู่ในความสมเพชตัวเอง ลึกๆ ก็คิดว่าสวีเจี้ยนเสวี่ยแค่จะปกป้องคนรักแท้ของเขา เลยผลักความรับผิดชอบเรื่องที่เขา“นอกใจ”และทำตัววุ่นวายมาให้เธอ ท้ายที่สุด การนอกใจด้วยตัวเองย่อมหนักกว่าการถูกยั่วยวน แม้ว่าในสายตาโหยวฝูสองสิ่งนี้จะเหมือนกันโดยสิ้นเชิง ทำผิดก็ควรโดนประหารชีวิต แต่บางทีหลินสวี่สวี่อาจจะให้อภัยก็ได้