แกร๊ก!!
หน้าหลังหลุมลึก รอยฟันดาบสยองลึกถึงสามเมตร ยาวหลายร้อยเมตรก็ปรากฏขึ้นบนพื้น
ดาบเพียงหนเดียวนี้ ฟันขาดธงผ้าขาวในมือเซียวเย่ ฟันตกเซียวเย่ลง และแทบจะฟันฉีกครึ่งลานฝึกยุทธ์เป็นสองท่อน!
ดาบหนึ่งจบลง ทั้งตำหนักโบราณนินจาเงาต่างก็เงียบงันไปชั่วขณะ
ยอดต้นไม้ใหญ่!
เซินจุ้ยมองสถานการณ์นี้ มือของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อย
"ไปกันเถอะ"
"พวกญี่ปุ่นไม่ได้ต้องการให้พวกเรารอดออกไปเป็นคนมีชีวิต แม้ข้าจะใช้ลายมนต์บนอาวุธระดับจักรพรรดิไปแล้ว หากพวกตัวเฒ่าตัวแก่ในตำหนักโบราณนินจาเงาตัดสินใจขวางเราโดยไม่เสียดายชีวิต พวกเราก็ออกไปไม่ได้หรอก
โชคดีที่ตอนนี้พวกมันทุกคนยังจมหลับอยู่
พวกมันจะไม่บังคับตัวเองให้ตื่นออกมาในยามนี้"
"ถ้าเจ้าอยากแก้แค้น ก็รีบย่อยพลังสืบทอดและกฎแห่งธรรมในตัวเจ้าให้หมด แล้วเร่งทำตัวเจ้าให้แข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุด"
อวิ๋นชิวซางมองเซียวเย่ที่ถูกดาบนี้สังหาร ในสุดประตูตาของนางก็เกิดระลอกคลื่นจิตขึ้นในที่สุด
แต่เชียว!
นางบังคับตัวเองให้กดระลอกคลื่นนั้นลง
นางมองหลุมลึกที่เซียวเย่ถูกฟันตกร่วง แล้วส่ายหน้า
สองมือของนางประสานร่ายตราประจำมือขึ้น!
ที่เอวของนาง มีแท่งหยกสีดำพิเศษหนึ่งแท่ง ไร้เสียงปรากฏขึ้นเบื้องหน้า บนแท่งหยกนั้น กฎแห่งธรรมพิเศษพุ่งโชกชุลมุนไร้เสียง
ในเวลาเดียวกัน บนตัวเซินจุ้ยก็มีกฎแห่งธรรมไหลเวียน เกิดคลื่นพลังเดียวกันนี้ขึ้นพร้อมกัน
"พวกญี่ปุ่นเหล่านี้ วันหนึ่งข้าจะฆ่ากลับมาอีกครั้ง!"