"หายนะเลือดแห่งฟ้าดิน คือความปั่นป่วนที่ไม่มีฤกษ์งามยามดีอย่างน่าสะพรึงกลัวของบรรดาผู้แข็งแกร่ง!"
"ตอนที่เจ้ากำลังแก้กับดักวิญญาณนิรันดร์ที่เบอร์มิวดา เจ้าเคยพูดถึงสิ่งนี้ไว้"
"นับตั้งแต่ยุคก่อนฉินเป็นต้นมา บรรดายักษ์ใหญ่ระดับสูงสุดที่แข็งแกร่งกว่าคนอื่น ต่างเกิดความผิดปกติอันน่าสะพรึงกลัวอย่างแปลกประหลาด ไม่ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่ก็ต้องตาย
ตามการสืบเสาะของเจ้าตอนแก้กับดักที่เบอร์มิวดา การที่ผู้ยิ่งใหญ่ระดับสูงสุดเหล่านี้ปั่นป่วน หายสูญ หรือต้องตาย ล้วนเป็นฝีมือของเผ่าอื่นที่ซ่อนเร้นอยู่ท่ามกลางมวลมนุษย์ ลงมืออย่างเงียบงับ
เป้าหมายของพวกมัน คือทำให้หลังยุคก่อนฉิน มนุษย์ไม่กล้าฝืนก้าวข้ามขีดจำกัดขึ้นสู่แดนเทพ แม้แต่การก้าวข้ามขั้นแปรงพลังก็ต้องระมัดระวังถึงที่สุด
ส่วนยอดฝีมือตัวจริงบางคน เพื่อเลี่ยงความปั่นป่วนที่ไม่มีฤกษ์งามยามดี ความตาย หรือการหายสูญอันแปลกประหลาด จึงเลือกผนึกตัวเอง
ด้วยเหตุนี้ หลังยุคก่อนฉิน ผู้แข็งแกร่งในโลกมนุษย์จึงยิ่งน้อยลงเรื่อย ๆ
แม้บางครั้งจะผุดขึ้นมาบ้าง ก็มักหายไปอย่างไร้ร่องรอยอีกครั้งในเวลาไม่นาน!
ตามการสืบเสาะของเจ้า นี่คือส่วนหนึ่งของแผนชั่วร้ายนิรันดร์ที่เผ่าอื่นวางกับวาสนามนุษย์"
"แต่มีข้อหนึ่ง บางทีเจ้าอาจยังไม่รู้
"ความปั่นป่วนที่ไม่มีฤกษ์งามยามดีนี้ มิได้เริ่มต้นหลังยุคก่อนฉิน หากเริ่มมาตั้งแต่ก่อนยุคนั้นแล้ว ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชาง-โจวเสียด้วยซ้ำ! และในสมัยราชวงศ์ชาง-โจว สภาพการณ์แบบนี้รุนแรงกว่าหลังยุคก่อนฉินหลายเท่า"
"เพียงแต่ว่า ในสมัยราชวงศ์ชาง-โจว สิ่งนี้ถูกเรียกว่า หายนะเลือดแห่งฟ้าดิน!"