ยามราตรี เมืองหนานเจียง สุสานฝั่งตะวันตก
เซียวเย่ก้าวข้ามเข้าไปในหมอกม่านมหาศาล ชั่วขณะต่อมา เขาก็ปรากฏตัวอยู่ห่างออกไปสิบลี้จากม่านมหาศาลนั้น
หน้าที่ของมหาศาลที่ข้ามผ่านอวกาศแบบนี้ นอกจากเซียวเย่แล้วไม่มีผู้ใดล่วงรู้
เมื่อมีแก่นดาราเป็นแกนกลางของมหาศาล หากพลังฝีมือของตนยกระดับขึ้นอีกชั้นหนึ่ง ก็จะพัฒนาฟังก์ชันที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านี้ได้อีกมาก
เซียวเย่ใช้ฟังก์ชันนี้ลอบผ่านสายตาของเหล่ามหาอำนาจภายนอกมหาศาลได้ทั้งหมด ระหว่างทางก็หยุดรถสักคัน แล้วมุ่งตรงสู่หนานเจียง
ศิษย์คนแรกที่เขารับมาบนโลกใบนี้ เด็กหญิงตัวน้อยหน่าน่าน สภาพภายในร่างกายของเธอตอนนี้เข้าสู่จังหวะวิกฤตเต็มที่แล้ว
เซียวเย่มีวิธีที่จะทำให้ปราณต้องห้ามภายในร่างของเธอชะลอการหมุนเวียนดูดกลืน และการก่อตัวของกฎต้องห้ามอันเป็นเอกลักษณ์ลงได้
แต่การทำเช่นนั้น จะส่งผลต่อสรีระร่างของหน่าน่านน้อย ทำให้เกิดรอยบกพร่องตามมา
เมื่อเป็นเช่นนั้น วันที่ร่างต้องห้ามของเธอตื่นขึ้นโดยสมบูรณ์ ก็จะมีหายนะแฝงอยู่มากมาย
เซียวเย่ชัดเจนว่าไม่มีทางเลือกทำแบบนั้น
ฉับ!
ร่างมาถึงหน้าบ่อแห้งในสุสาน เซียวเย่เปิดก้อนหินก้อนใหญ่ที่ปิดทับบ่อแห้งออก แล้วพุ่งตัวลอยข้าม ดำดิ่งลงสู่ในบ่อแห้งทันที
ร่างเข้าสู่บ่อแห้ง คลื่นอากาศเย็นเยียบเกรียมไสว ลาดคลุมทั่วทันทีทันใด
ภายในบ่อแห้ง ปราณต้องห้ามหมุนเวียนไปทั่ว
เสียงน้ำกระเพื่อม!
เซียวเย่ใช้ปราณแท้บังรักษาร่างกายของตนเอาไว้เด็ดขาด
