“เอ๊ะ?”
“ตระกูลซูแห่งยุคก่อนฉิน?!”
เซียวเย่ได้ยินเสียง จึงหันสายตาไปมองยังทิศทางที่เสียงดังขึ้น
เสียงนั้นมาจากประมุขรุ่นที่ 4 แห่งตระกูลม่อ
ขณะนี้ หล่อนพร้อมด้วยบรรพชนตระกูลจง คณะตระกูลจง และจงหงงยี่ที่ถูกหามมา ซึ่งยังนั่งพับเพียบอยู่โดยไม่ฟื้นขึ้นมา ได้เข้ามาอยู่ภายในมหาม่านพลังแล้ว
ก่อนหน้านี้ เซียวเย่เคยเปิดช่องทางให้พวกเขาเข้าไปข้างในม่านพลังไว้แล้ว
“ตอนอยู่ที่มหาวิทยาลัย หวนซีเคยพูดเกร็ด ๆ เรื่องที่มาของตัวเองเป็นบางครั้ง บอกว่าในตระกูลเคยมีบรรพบุรุษรุ่นก่อนคนหนึ่ง สูญหายไปในเบอร์มิวดา
หล่อนบอกว่าบรรพบุรุษของตระกูลฝ่ายหล่อน น่าจะออกเดินทางไปตามหาความลับของตระกูล
แต่ว่า...
ชาติก่อน ฉันไม่รู้จักอะไรทั้งนักบำเพ็ญ ทั้งเบอร์มิวดา
สมัยนั้นรู้สึกแค่ว่า มันเป็นเขตหวงห้ามกลางทะเล
ตอนนั้นฉันยังคิดว่า คนเฒ่าคนหนึ่งในบ้านของหวนซี คงประสบภัยอะไรสักอย่างกลางทะเล และเสียชีวิตลงที่นั่น”
เซียวเย่ได้ยินดังนั้น ความทรงจำบางอย่างก็ฉายผ่านขึ้นในใจทันที
ความทรงจำที่ถูกฝังลึกอยู่ในสุดสมองเหล่านี้ ชาติก่อนเซียวเย่ไม่เข้าใจความหมาย และแม้ชาตินี้เกิดใหม่แล้ว ก็ไม่ได้ใส่ใจสักเท่าไร
แต่เมื่อได้ยินประมุขรุ่นที่ 4 แห่งตระกูลม่อเปิดปากเช่นนี้ ความทรงจำที่ถูกปิดผนึกไว้ก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ไม่ใช่แค่เท่านั้น”
“ตัวหวนซีเอง ก็มีกลิ่นอายพิเศษเป็นทุกเรื่อง กลิ่นอายแบบนั้นเป็นของแต่กำเนิด และตอนเพิ่งเข้าเบอร์มิวดา หวนซีก็เคยพูดถึงอีกครั้ง ว่าที่บ้านมีรุ่นเฒ่ารุ่นแก่เคยเข้าไปในเบอร์มิวดา ตามหาความลับอะไรบางอย่างของตระกูล