เรือใหญ่ของตระกูลจางค่อย ๆ จมลง เบื้องบนเรือนั้นเงียบสงัดไปทั้งลำ
เซียวเย่รับรู้ได้ว่าคนของตระกูลจางบนเรือแทบทุกคนต่างกดข่มสัมผัสพลังของตนจนถึงขีดสุด ตัวเขาเองก็รวบรวมสัมผัสพลังซ่อนเร้นเช่นกัน
และเพื่อกดข่มสัมผัสพลังนั้น บนเรือใหญ่ของตระกูลจางแทบไม่มีใครแม้แต่จะพูดคุยกันเลย
บางคนถึงกับนั่งกรมท่าอยู่บนชานเรือ!
โดยไม่มีใครรู้ตัว พวกเขาดูเหมือนจะเต็มเปี่ยมด้วยความเกรงขรึมต่อสิ่งกีดขวางสีนิลเป็นปริศนาใต้แสงฟ้านั่น
การจมลงของเรือใช้เวลาราว 9 ชั่วโมง!
ตลอดช่วงเวลานั้นเซียวเย่คอยกดข่มสัมผัสพลังไปพร้อมกับจับตาดูความเปลี่ยนแปลงของสัมผัสพลังรอบด้านตลอดการจมลงของเรืออย่างพิถีพิถัน
เซียวเย่รู้สึกได้ว่าตลอด 9 ชั่วโมงที่เรือมหึมาของตระกูลจางจมลงนั้น ผนึกล่องหนชั้นหนึ่งที่ก่อตัวขึ้นถูกสิ้นเปลืองลงอย่างแปลกประหลาดตลอดเวลา
กระทั่งขณะเคลื่อนผ่านมิติมืดมิดอันยาวนานช่วงนั้น ลำเรือมหึมายังปรากฏร่องรอยฉีกขาดอันปริศนาเพิ่มขึ้นอีกด้วย
ยิ่งเข้าใกล้กลางมิติมืดแปลกประหลาดนั้น เจตนาสังหารล่องหนและสัมผัสพลังพิเศษนั้นก็ยิ่งหนาแน่นขึ้น
แม้แต่ตอนที่เรือจมลงถึงจุดกึ่งกลางสุดของมิติมืดมิดนั้น เซียวเย่ยังมองเห็นได้อย่างลาง ๆ ว่าดูเหมือนจะมีสิ่งใดแปลกประหลาดเคลื่อนไหวอยู่โดยไร้เสียง
"ในช่องทางเหวลึก มิติมืดแปลกประหลาดช่วงนี้แหละ คือสิ่งกีดขวางที่แท้จริงซึ่งแยกโลกภายนอกกับใต้พิภพหรือ?"
