ชวนหนาน บริเวณรอบนอกเขาหยุนซาน
เซียวเย่ยืนอยู่บนยอดภูเขาลูกหนึ่งในชวานหนาน มองดอกคโลวีบานสะพรั่งไปทั่วทั้งภูเขา แล้วกวาดสายตามองไปยังเชิงเขาตรงหมู่บ้านบ้านเกิดของตน ก็อดไม่ได้ที่จะหายใจถี่ผึ่ง
เซียวเย่ใช้ความเร็วสูงสุดพุ่งกลับมาที่ชวานหนานทันทีในชั่วขณะแรก
“สามเขา ตำแหน่งเฉียน ตำแหน่งเกิ้น สามหยิน สามหยาง ตำแหน่งสังหารหลี่หยาง ตำแหน่งเทียนเฟิง ตำแหน่งเทียนสุ่ย……”
เซียวเย่ยืนอยู่บนเขาหยุนซาน กวาดสายตามองรอบด้านแล้วเอ่ยออกมารวดเดียว
เซียวเย่แม้แต่จะไม่ได้กลับบ้านก่อนเลย
ปึง!
ระหว่างที่เอ่ยอยู่นั้น เซียวเย่ก็หยิบก้อนอุกกาบาตยักษ์ที่ยกมาจากคลังสมบัติของญี่ปุ่น วางลงบนยอดเขาหยุนซานโดยตรง!
และบนผิวของอุกกาบาตยักษ์ก้อนนั้น กลับสลักอักขระเวทย์เต็มไปหมดจนแน่นิ่ม
อักขระเวทย์เหล่านี้ เป็นสิ่งที่เซียวเย่ใช้วิชาลับของราชวงศ์วัฏจักร จุ่มเลือดของตนเองลงไปบางส่วน แล้วลงมือสลักขึ้นด้วยมือตัวเองทีละเส้นในคลังสมบัติของญี่ปุ่น
ตั้งแต่ยังอยู่ที่ญี่ปุ่น เซียวเย่ก็คิดแผนไว้แล้วว่าจะวางอาคมยิ่งใหญ่ที่รวมการสังหารและการป้องกันไว้ในเดียวนี้ลงในหุบเขาแถวบ้านเกิดที่ชวานหนานอย่างไร
อุกกาบาตก้อนนี้ คือแกนกลางของอาคมยิ่งใหญ่
อุกกาบาตก้อนนี้ คือสาระแท้ที่เหลือรอดจากดาวขนาดเท่าดวงจันทร์ดวงหนึ่ง เมื่อพุ่งผ่านจักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุดราวดาวตก และสิ่งสกปรกทั้งหมดถูกกำจัดออกไปหมดสิ้น