“ซ่งพาสยงจู!”
เฉียนไต้เยว่มองไปจากระยะไกล ร่างที่สองปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้งทางขวาของเซียวเย่ ดวงตาของนางตะลึงงันยิ่งกว่าเดิม
“ท่าน… ท่านเจ้าชาย!”
“ระวัง… ระวังตัวด้วยนะ!”
“ค… คนที่อยู่ข้างหน้าเจ้าคือองค์ครูหลวงแห่งโครยอเมื่อสี่ร้อยกว่าปีก่อน ข… ขอบเขตของเขา เมื่อสี่ร้อยกว่าปีก่อน เล่ากันว่าอยู่เหนือแดนเทพชั้นที่ 4!
ส… ส่วนทางข… ขวาของเจ้านั่นคือปรมาจารย์ไสยศาสตร์อันดับหนึ่งแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อสองร้อยกว่าปีก่อน!
บรรพบุรุษของตระกูลไสยศาสตร์อันดับหนึ่งแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในอดีตก็คือศิษย์ของเขา เล่ากันว่าเมื่อสองร้อยกว่าปีก่อน เขาใช้ไสยศาสตร์สังหารผู้เฒ่าผู้เรืองแดนเทพน่าสะพรึงกลัวถึงสามคนภายในคืนเดียว!”
เฉียนไต้เยว่ไม่ใช่นักบำเพ็ญ แต่ความจำของนางดีมาก และชื่นชอบอ่านหนังสือประวัตินักบำเพ็ญต่าง ๆ
นางเคยคิดว่าหนังสือที่บันทึกประวัตินักบำเพ็ญเหล่านั้นในตระกูลของนาง คงกลายเป็นเพียงประวัติศาสตร์ไปแล้ว บุคคลในหน้าหนังสือคงตายหมดแล้ว
แต่นางไม่เคยคิดเลยว่าสิ่งมีชีวิตที่ถูกบันทึกไว้ในหนังสือบางส่วนจะปรากฏตัวขึ้นต่อหน้านางอย่างมีชีวจริง
บุคคลเหล่านี้เหมือนภาพในหนังสือทุกประการ
ชั่วขณะนั้นเอง นางอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเสียงดัง!
“หืม?!”
“เจ้าคือคู่หมั้นของราชันรุ่นปัจจุบันแห่งญี่ปุ่นงั้นรึ? ฮ่าฮ่าฮ่า น่าสนใจ น่าสนใจเสียจริง!! ตัวต่อตัวเล็ก ๆ นี่พาเจ้าหนีออกจากญี่ปุ่นมา เจ้ายังจะมาเตือนมันอีกงั้นรึ?!”