“ทำไมถึงบอกว่าล้มเหลว?”
“แผนการขององค์ราชครูคราวนี้ ลักพาตัวเลือดเนื้อของคนไปหลายแสนคน เลือดเนื้อเหล่านี้สามารถดัดแปลงเป็นผู้แข็งแกร่งที่เดินออกสู่ผิวพื้นดินได้อย่างปกติได้มากมาย
ยุทธ์ครั้งนี้ ไม่ควรจะถือว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงามหรือ?”
“ข้าจำได้ว่าตอนที่ราชครูวางแผน ใช้ผู้แข็งแกร่งเพียงสามพันคนเท่านั้น”
หญิงสาวชุดสีเหลืองอ่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย
“เพราะแผนของราชครูนั้น นอกจากจะได้เลือดเนื้อมหาศาลที่น่าสะพรึงกลัวแล้ว ยังต้องจุดชนวนความขัดแย้งและการรบราหาระหว่างมนุษย์บนผืนดินให้เกิดขึ้นอย่างเต็มที่อีกด้วย
โดยเฉพาะขั้นสุดท้ายของแผนนี้ ราชครูตั้งใจจะอาศัยการประมือกันของฝ่ายต่าง ๆ บนผืนดิน ใช้น้อยชนะมาก แล้วลงมือบาดเจ็บสาหัสหน่วยมังกรของจีน!
แม้แต่...
ในแผนการของราชครู ไพ่ตายที่ใหญ่ที่สุดยังไม่ถูกใช้เลย
ราชครูแม้คิดจะดึงตัวนายแซ่จางแห่งมหานครมารให้เดินตามมา แล้วตั้งวงล้อมสังหารที่เมืองถาเฉิง!”
ผู้ยิ่งใหญ่แดนเทพชั้นเจ็ดรายนั้นรายงานต่ออย่างรวดเร็วอีกครั้ง
เขาทรงพลังจนสั่นสะเทือนโลก ทว่ากับหญิงสาวตรงหน้า กลับแสดงความเคารพอย่างสูงสุด
“งั้นหรือ?”
“เรื่องที่สุสานผี ข้าได้ยินมาบ้างแล้ว วันนี้ที่หนองน้ำยุนเมิ่ง คนจากฝ่ายชั้นนำทั้งหลายพากันเดินทางมา เหตุผลก็คือตราหยกจักรพรรดิจากสุสานผีนั่น
แต่ว่า ที่สุสานผีนั่น เป็นใคร กล้าสังหารบุตรชายของแม่ทัพทั่ป๋า?
คนที่ฆ่าบุตรแม่ทัพทั่ป๋าได้ พลังต่อสู้ย่อมไม่ธรรมดา
แม้แต่อย่างน้อยก็ต้องอยู่เหนือแดนเทพชั้นหก
ผู้ฝึกตนระดับนี้ กล้าละเมิดข้อห้ามของจักรพรรดินิยม เสี่ยงลงมือฆ่าคนในช่วงเวลาแบบนี้หรือ?”
“อีกอย่าง!”
“คราวนี้พวกเราในก้นทะเลสาบ กลับเผชิญการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวอย่างสุดขีด แต่ผู้ที่โจมตีเราอย่างน่าสะพรึงนั้น กลับเหลือทางเปิดไว้บ้าง