“ตอนที่ข้าอยู่ที่เบอร์มิวดา มีข้อข้องใจใหญ่ที่สุดอยู่หนึ่งข้อตลอดมา”
“นั่นก็คือ เมื่อเผ่าพันธุ์อื่นออกแบบกับดักปิศาจนิรันดร์นี้ขึ้นมา ในช่วงต้นเขาทำมันอย่างไร!”
“ถ้าตั้งแต่แรกเริ่ม เผ่าพันธุ์อื่นต้องการจะก่อให้เกิดการกลายพันธุ์อันน่าสะพรึงกลัวและไม่เป็นมงคลจำนวนมาก พวกมันก็ต้องมีผู้แข็งแกร่งจำนวนมหาศาล แล้วค่อยลอบสังหารยอดผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดของมนุษย์อย่างไร้เสียง
ยิ่งผู้ยิ่งใหญ่ฝ่ายมนุษย์แข็งแกร่งเพียงใด ย่อมยากที่จะฆ่ามากขึ้นเพียงนั้น
ฆ่าได้น้อย ก็อาจยังไม่เกิดผลด้วยซ้ำ
ยิ่งไปกว่านั้น ยุคใดก็ตาม ตราบที่เรียกได้ว่าเป็นยอดผู้ยิ่งใหญ่ไร้พระยอม ไม่มีผู้ใดเป็นคนโง่เลย!
จะหลอกมนุษย์ทั้งหมดให้หลงเชื่อ ไม่จำเป็นต้องง่ายดายเพียงนั้น!
หรือพูดอีกนัยหนึ่ง มันคือเรื่องที่ยากยิ่ง
ในยุคนั้น เผ่าพันธุ์อื่นอาจไม่มีผู้แข็งแกร่งชั้นสูงสุดมากพอที่จะเดินออกมาจากใต้ดินอย่างปลอดภัย
เพราะเผ่าพันธุ์อื่นเมื่อออกมาจากใต้พื้นดินลึกกว่าหมื่นเมตร ก็จะเกิดการกลายพันธุ์อันน่าสะพรึงกลัวและไม่เป็นมงคล
แม้เวลาผ่านไปนับพันปี จนถึงยุคนี้ เผ่าพันธุ์อื่นที่ขึ้นสู่ผิวดินได้โดยสมบูรณ์ก็ยังมีไม่มาก โดยเฉพาะฝ่ายผู้แข็งแกร่ง
แต่!
ถ้าก่อนหน้านี้เคยมีหายนะเลือดแห่งสวรรค์และแผ่นดินมาแล้ว
เผ่าพันธุ์อื่นเพียงแค่ปลอมแปลงให้หายนะเลือดนั้นดำเนินต่อไป
เช่นนี้แล้ว เมื่อพวกมันไปสังหารผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดเพียงไม่กี่คนในยุคก่อนฉิน แล้วขยายกระแสข่าวลือต่อ ผลลัพธ์แบบนี้ก็บรรลุได้ง่ายขึ้น”
