“ปะการังเลือด ฟันฉลามยุคโบราณ โบราณวัตถุที่แย่งชิงมาจากราชวงศ์ชิงในสงครามโลกครั้งที่สอง มงกุฎ คทาที่แย่งชิงมาจากแผ่นดินหมีรัสเซีย ศตวรรษที่ 21 หยกเขียวราชาที่ใหญ่ที่สุดในโลก……
ธัญพืชชั้นเลิศของญี่ปุ่น น้ำ เสบียงสงคราม ทองคำ……”
เซียวเย่เคลื่อนกายผ่านไปอย่างรวดเร็ว สายตาก็กวาดผ่านชั้นวางของแต่ละแถวอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ภายในคลังแสมทรัพย์แห่งญี่ปุ่นนี้ มีความแข็งแกร่งที่สั่งสมมากว่าพันปีของญี่ปุ่น ของล้ำค่าย่อมไม่น้อย ยิ่งกว่านั้น ของเกือบทั้งหมด โลกภายนอกไม่อาจหาซื้อได้เลย
บางสิ่ง แม้เจ้าจะเอาเงินออกมาเท่าไรก็ไม่มีทางซื้อได้
เซียวเย่ใช้หยดเลือดหนึ่งหยดอีกครั้ง หมุนเวียนพลัง เปลี่ยนเลือดให้เป็นวิญญาณ แล้วเร่งธงผ้าขาวให้เริ่มกว้านเก็บของในคลังแสมทรัพย์ของญี่ปุ่นอย่างบ้าคลั่ง
ธงผ้าขาวเก็บแกนดาวอุกกาบาตไม่ได้ แต่การเก็บของอื่น ๆ นั้นล้นเหลือเกินพอ
เซียวเย่ทั้งร่างพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว เหนือคลังแสมทรัพย์ ของที่เรียงเป็นแถว ๆ หายไปอย่างบ้าคลั่ง!
ชิโยะสึกิ หรือก็คือหญิงสาวคนนั้นแห่งญี่ปุ่น เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ลูกตาแทบจะเบิกออกจากเบ้า ดวงตาของนาง ณ ขณะนี้ แทบไม่เหลืออะไรเลยนอกจากความเซื่องซึมไม่รู้สึกตัวและความตะลึงอันไร้ที่สิ้นสุด
แก้มแดงก่ำและความอับอายขุ่นเคืองที่เพิ่งเกิดขึ้นบนใบหน้านาง ยังไม่ทันจางหายเลย
นี่... เกิดอะไรขึ้น?
องค์ชายวาเซน กำลังทำสิ่งใดกันแน่?
ของในคลังแสมทรัพย์ ทำไมถึงหายไปอย่างบ้าคลั่ง?