“ธงขาว!” “ธงขาวแม้จะสูญเสียจิตวิญญาณภายในไปแล้ว แต่ตัวธงขาวเองนั้นมีพื้นที่กักเก็บของ ก่อนหน้านี้ก็เคยใช้งานมาแล้ว”
“ธงขาวพอจะบรรจุแกนดาวอุกกาบาตชิ้นนี้ได้หรือไม่?!”
เซียวเย่ครุ่นคิดรวดเร็วอยู่ในความคิด!
ฉับ!
ความคิดนั้นแลบผ่านขึ้นในจิตของเซียวเย่ นิ้วมือก็ยื่นออกไปสั้น ๆ
เซียวเย่ถอดแหวนจากนิ้ว แล้วประสานมือขึ้นเป็นพิมพ์มือ ไหลผันอย่างเงียบสนิท
ฉับ!
แหวนหลุดจากมือ ก่อร่างขึ้นเร็วจนกลายเป็นรูปธงขาวหนึ่งอัน
ธงขาวเส้นนี้ คืออาวุธวิญญาณระดับอาวุธกึ่งจักรพรรดิที่เซียวเย่ได้อย่างบังเอิญจากเหวลึกในเมืองโบราณโหลวหลาน ซึ่งวิญญาณอาวุธภายในได้ตายดับไปแล้ว
“รับ!”
เซียวเย่ประมวลพิมพ์มือในฝ่ามือ ใช้กฎแห่งสายฟ้าหนึ่งสาย ปลุกเร้าธงขาวนั้นอย่างรวดเร็ว
ทว่าธงขาวเพียงสั่นสะท้านเบา ๆ เพียงครั้งเดียว ก็ไม่มีปฏิกิริยารุนแรงอื่นใด
“เลือดกลายเป็นวิญญาณ ใช้วิญญาณรับมันเอา!”
เมื่อเห็นดังนั้น เซียวเย่จึงบีบเลือดหยดหนึ่งออกจากปลายนิ้วโดยตรง แล้วใช้หยดเลือดนั้นประมวลพิมพ์มือโบราณอันซับซ้อนขึ้นอย่างรวดเร็ว
เซียวเย่รื้อรับแกนดาวอุกกาบาตตรงหน้าอีกครั้ง
วิธีเปลี่ยนเลือดเป็นวิญญาณและใช้เลือดควบแน่นเป็นผนึกตราโบราณแบบนี้ คือวิชาต้องห้ามที่เซียวเย่ได้รับมาในชีวิตก่อน จากสำนักเลือดเงาในวงการบำเพ็ญเพียร
วิชาต้องห้ามนี้ สามารถใช้เลือดปลุกเร้าเส้นวิญญาณเล็ก ๆ ของวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่สูญเสียจิตวิญญาณภายในได้ชั่วคราว
หึ่ง!
ธงขาวสั่นสะเทือนอย่างเงียบสนิท ความว่างเปล่ารอบ ๆ แกนดาวอุกกาบาตก็สั่นไหวตามไปด้วย