“จุดเริ่มต้น”
“พวกเจ้าเดินทางมาถึงที่แห่งนี้ผ่านถนนดินเหลืองสายนี้ ดังนั้นบริเวณที่พวกเจ้าเคลื่อนไหว ย่อมอยู่รอบถนนดินเหลืองสายนี้เป็นศูนย์กลาง รัศมีประมาณห้าลี้
ไม่ว่าพวกเจ้าจะเดินยังไง สุดท้ายก็จะกลับมาที่ถนนดินเหลืองสายนี้เสมอ
และทุกครั้งที่เที่ยงคืนของแต่ละคืนมาถึง ความทรงจำของวันนั้นของพวกเจ้าจะถูกล้างออกไป
พวกเจ้าจะไม่จำได้อีกเลยว่าในเมืองผีเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง
แน่นอน เมื่อเวลาผ่านไปนาน พวกเจ้าอาจเลือกใช้การจดบันทึกลงกระดาษเพื่อจดเหตุการณ์ในแต่ละวัน
แต่นั่นก็ยังไร้ประโยชน์เช่นเดิม”
“พวกเจ้าจะเดินวนกลับไปมาบนถนนดินเหลืองสายนี้โดยไร้จุดจบ”
“ไปกันตรงนั้น พวกเจ้าจะเจอสิ่งที่แปลกประหลาดอย่างถึงขีดสุด เช่น สุนัขผีนรกพวกนั้น ตลอดกระบวนการนี้ พวกเจ้าจะค่อย ๆ ตายลงทีละคน หรือล่องหนหายไปอย่างลึกลับ
แต่ถ้าฝีมือพอแข็งแกร่งจริง หรือดวงดีพอ ก็มีชีวิตรอดได้
เหมือนฉันไง
ฉันรู้ว่าเจ้าอยากถามอะไร แต่ฉันให้คำตอบไม่ได้
ตอนที่ฉันปรากฏตัว ฉันอยู่ในวัดแห่งนี้
สี่ร้อยกว่าปีต่อมา ฉันไม่เคยออกจากรัศมีห้าลี้รอบวัดนี้ได้เลย ไม่ว่าจะเดินยังไง ไม่ว่าจะใช้วิชาแบบใด กฎแห่งธรรมชั้นใด ฉันก็ไม่เคยเดินออกจากที่นี่ได้
ตลอดสี่ร้อยกว่าปีนี้ มีผู้คนเข้ามาในเมืองผีแห่งนี้รวม 29 รุ่น
เกือบทั้งหมดล้วนตายหมดสิ้น
ตามที่ฉันรู้ ภายในรัศมีห้าลี้นี้ คนที่เคยพบเจอฉันและยังมีชีวิตอยู่ เหลืออยู่เพียงสามคน