“ไม่ใช่อย่างนั้น”
“ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ข้าอยู่ที่นี่มากว่า 400 ปี ได้คิดถึงความเป็นไปได้ทุกรูปแบบที่จินตนาการได้แล้ว”
“จุดต้นกำเนิดไม่ใช่ทุกวงจะไขว้ทับกันหรอก”
“จุดต้นกำเนิดแต่ละจุดคือวงกลมรัศมีห้าลี้ เจ้ากำลังคิดว่า วงกลมทุกวงมีจุดตัดกันหรือไม่ ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็จะสามารถใช้จุดไขว้นับไม่ถ้วนเหล่านั้น เชื่อมผู้รอดชีวิตทุกคนเข้าด้วยกันได้
เสียดาย ความจริงไม่ใช่แบบนั้น”
“คนอื่นที่ข้าเชื่อมต่อได้อีกสามคน ไม่มีจุดไขว้กับใครเลย”
“พวกเขากับข้า มีเพียงบางส่วนที่ทับซ้อนกัน”
“ตอนนี้เจ้าคงไม่ควรคิดถึงวิธีออกจากที่นี่ แต่ควรคิดถึงวิธีมีชีวิตรอดให้ผ่านคืนนี้
ฟ้ากำลังจะมืดแล้ว”
หญิงสาวส่ายหน้า แล้วหันกายเดินไปยังปลายถนนดินเหลือง สู่วิหารโบราณตรงนั้น
“หลังฟ้ามืด แม้แต่ข้าก็ต้องเข้าไปในลานของจุดต้นกำเนิดที่ข้าสังกัด ไม่เช่นนั้นข้าก็มีโอกาสตายสูงมาก ส่วนพวกเจ้า คงควรกลับไปยังจุดต้นกำเนิดของตัวเอง”
น้ำเสียงหญิงสาวเย็นชาไร้ความรู้สึก
ราวกับว่า!
หลังผ่านมาหลายปี เฝ้าดูคนรุ่นแล้วรุ่นเล่าตายจากไปในยามค่ำคืน เธอก็ไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องมากนักกับผู้ที่เพิ่งเข้ามาที่นี่เป็นครั้งแรก
“ท่านผู้อาวุโส ท่านชื่ออะไรหรือ?”
หญิงสาวชุดม่วงเงยหน้ามองหญิงผู้นั้นที่กำลังก้าวเข้าสู่วิหาร แล้วถามขึ้นทันที