“ถูกต้อง”
“น่าเสียดายที่ผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้น ผู้เคยก่อให้จักรวรรดิโบราณแห่งหนึ่งต้องล่มสลาย ตอนนี้ก็ไร้สติไปแล้ว กลายเป็นเพียงร่างเดินไปมาไร้จิตวิญญาณหนึ่งในเมืองผีนี่”
นักพรตคนนั้นส่ายหน้า!
จากนั้นเขากล่าวต่อ “เมื่อครู่ ข้า... ผมได้ยินการอภิปรายของพวกท่าน ก็ต้องตกใจไม่น้อย! หากเป็นจริงดังที่ท่านเซียวคาดการไว้ ที่แห่งนี้คงเกินขีดสุดที่พวกเราทุกคนจะจินตนาการไหว!
ตามที่ผมทราบ กลุ่มคนแรกสุดที่มีบันทึกไว้เข้าไปในที่นี้ เมื่อ 2,800 ปีก่อน!
นั่นก็คือ... ยุคก่อนฉิน!”
เปรี้ยง!
วูบ!
ขณะที่นักพรตนั้นกำลังเอ่ยอยู่นั้นเอง ที่ปลายถนนโบราณด้านหน้า แสงสีระเบิดฉับพลันขึ้นกลางอากาศ!
แสงสุกสว่างเจิดจรัสราวดอกบัวเจ็ดกลีบ ผุดขึ้นอย่างโหยวหรานท่ามกลางท้องฟ้ายามราตรีอันมืดสนิท!
“เอ๊ะ?”
“สัญญาณฉุกเฉินแห่งการรวมพล—ดอกบัวเจ็ดกลีบของตระกูลข่งในประเทศงั้นรึ?!”
ฉับ!
เมื่อเห็นแสงบัวนั้น นักพรตวัยกลางคนผู้ถูกเรียกว่าเต้าจางยุนเซียวก็ขยับร่างทันที!
เขาเร่งความเร็วขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว!
โดยไม่แลเหลียวพูดคุยกับเซียวเย่ อู๋ปานเซียน และพวกอีกต่อไป ร่างของเขากลายเป็นเงาสะท้อน พุ่งไปข้างหน้าในทันที!
“ท่านเซียว ท่านผู้อาวุโสจง ข้า...ผมขอไปดูด้านหน้าก่อน!”
“ด้านหน้านั้น ก็คงใกล้ถึงศูนย์กลางแท้จริงของเมืองผีนี่แล้ว!”
ม่อจงหยุนในตอนนี้ ลมปราณบนร่างสั่นคลอน เธอก็อยากเร่งความเร็วทันทีในวินาทีนั้นเช่นกัน!