ทุกคนรออยู่ที่โรงแรมหงเซิ่งในเครือของตระกูลเซิ่ง พอฉูซวงกับเซิ่งถิงมาถึงโถงใหญ่ ก็มีคนพาพวกเขาขึ้นไปยังห้องส่วนตัว
อาหารในห้องเพิ่งยกมาเสิร์ฟพอดี ทันทีที่ทั้งสองก้าวเข้าประตู คนหนึ่งที่ตาไวก็เห็นพวกเขาก่อน จึงลุกขึ้นเป็นคนแรก
“ท่านประธาน ภรรยาท่าน”
คนอื่น ๆ ที่กำลังพูดคุยกันอยู่หันมามอง ก่อนจะพากันลุกขึ้นอย่างรู้กาลเทศะ
เซิ่งถิงกวาดตามองคนในห้อง เห็นว่าอาหารบนโต๊ะยังไม่มีใครแตะ จึงโบกมือ “ไม่ต้องเกร็ง นั่งลงเถอะ”
ที่นั่งประธานบนโต๊ะอาหารถูกเว้นไว้สองที่ ฉูซวงกับเซิ่งถิงจึงนั่งลงด้วยกัน
ในบรรดาคนเหล่านั้น มีเพียงไม่กี่คนที่เคยพบฉูซวงมาก่อน ส่วนคนที่เหลือต่างลอบมองภรรยาท่านประธานอย่างสนใจ ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ยินมาว่าภรรยาท่านประธานงดงามจับตา จึงอดอยากรู้อยากเห็นไม่ได้
ครั้นได้เห็นตัวจริง ต่อให้เตรียมใจไว้แล้ว ก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้
ทั้งหน้าตาและบุคลิก ต่อให้อยู่ในวงการบันเทิงที่มีสาวงามดาษดื่น เธอก็ยังโดดเด่นสะดุดตา ใบหน้าของเธอชวนให้จดจำอย่างยิ่ง
โครงหน้าก็งาม ผิวพรรณก็ดี ผมดำหนานุ่มสลวยราวม่านน้ำตก ถักเป็นเปียก้างปลาแล้วพาดลวก ๆ บนไหล่ซ้าย ความงามเจิดจ้ากลับแฝงด้วยความเย็นชาห่างเหิน