มิน่าเล่าพวกเขาถึงมาเที่ยวโรงแรมแห่งนี้ บริษัทบอกว่าที่นี่ไม่คิดเงิน ที่แท้ก็เป็นเพราะฉูซวงทั้งนั้น
เมื่ออาหารทยอยขึ้นโต๊ะ เซิ่งถิงก็แกะกุ้งคีบอาหารให้ฉูซวง ดูแลเธออย่างเอาใจใส่ ท่าทีสนิทสนมของทั้งคู่เป็นธรรมชาติมาก
พี่สวี่เป็นคนช่างพูด จึงเอ่ยกับฉูซวงว่า “แฟนคุณเอาใจใส่คุณจังเลยนะ”
ฉูซวงยิ้มบาง ๆ “ไม่ใช่แฟนค่ะ”
พี่สวี่ชะงักเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นก็...”
อย่างไรก็ไม่ใช่เพื่อนธรรมดาแน่ เด็ก ๆ ยังดูออกเลย
เซิ่งถิงมองฉูซวง “ก่อนหน้านี้คุณไม่เคยบอกพวกเขาเรื่องผมเหรอ?”
“ฉูซวงเป็นคนถ่อมตัวน่ะ” จ้าวจวิ้นช่วยพูดให้
เซิ่งถิงนึกว่าทุกคนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฉูซวงอยู่แล้ว เพิ่งรู้ตอนนี้เองว่าเธอไม่เคยเอ่ยถึงเขาให้ใครฟังเลย
“ผมเป็นสามีของเธอ”
ห้องส่วนตัวที่เมื่อครู่ยังมีเสียงตะเกียบพลันเงียบงันอย่างประหลาด
สายตาหลายคู่สลับมองระหว่างคนทั้งสอง ความเงียบทอดยาวเนิ่นนาน
ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไร เหอฮวนถึงได้หุบปากที่อ้าค้างลงเล็กน้อย คิดอยู่นานก่อนพูดได้เพียงว่า “ฉูซวง คุณนี่ถ่อมตัวจริง ๆ...”
ที่แท้คนใหญ่คนโตอยู่ใกล้ตัวมาตลอด แต่เธอกลับเก็บตัวเสียจนเกินไป
แฟนสาวอะไรกัน อีกฝ่ายเป็นภรรยาของคุณชายเซิ่งอย่างถูกต้องชัดเจนต่างหาก
แม้เพื่อนร่วมงานจะตกตะลึงกันถึงสองครั้งระหว่างมื้ออาหาร แต่ทุกคนก็ยังรับประทานกันอย่างมีความสุข
แผนเดิมของคืนนี้คือแช่น้ำพุร้อน ระหว่างทางกลับห้องเพื่อพักผ่อนตอนกลางวัน พี่สวี่ครุ่นคิดอะไรบางอย่าง พอนึกขึ้นได้ มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย