มองแผ่นหลังอรชรของฉูซวงแล้ว มีคนเอ่ยขึ้นว่า “ดูยังสาวยังแส้ แต่กลับมีอาวุโสสูงจังนะ”
มีคนหัวเราะเบา ๆ “ไม่ดูเสียก่อนสิว่าเธอแต่งกับใคร อาเล็กเซิ่งแห่งเมืองหลวง ภรรยาท่านประธานที่สง่างามมีหน้ามีตา ครอบครัวเดิมก็เป็นตระกูลนักปราชญ์ชั้นสูง แต่งเข้าบ้านพ่อค้าผู้มั่งคั่งอย่างประธานหอการค้า แถมไม่มีพ่อแม่สามีคอยควบคุม พอแต่งเข้ามาก็กลายเป็นอาสะใภ้เล็กที่อาวุโสสูงในตระกูลเซิ่ง นั่งเฉย ๆ ก็มีวาสนาได้สุขสบาย ผู้หญิงมีชีวิตดีถึงขั้นนี้ ใครจะไม่อิจฉาก็คงยาก”
แต่ก็มีคนไม่เห็นด้วย “พูดให้สวยหรูแค่ไหน สุดท้ายก็ยังเป็นการแต่งงานที่ผู้ใหญ่จัดให้ ลองดูท่าทางของอาเล็กเซิ่งสิ แค่ยืนห่างสามเมตรก็แทบจะแช่แข็งคนได้แล้ว แต่งกับผู้ชายแบบนั้นจะมีความรักอะไรให้พูดถึง คงแค่จะออกไปเดินเล่นยังต้องเขียนคำขออนุญาตให้เขาเสียก่อน”
คนที่ได้ยินอยู่ข้าง ๆ หลุดหัวเราะพรืดออกมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง หญิงสาวคนหนึ่งก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงอิจฉา “แต่คิดอีกที ถึงจะไม่มีความรัก ขอแค่ผู้ชายไม่ออกไปก่อเรื่องข้างนอก ในบ้านไม่มีเรื่องจุกจิก ไม่มีปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้ ทุกวันได้ชมดอกไม้ดื่มชา ชีวิตแบบนี้ก็สมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว”