ชายหนุ่มผู้มีอนาคตไกลหลายคนในงานเลี้ยงต่างมองมา ใจพลันไหววูบ ความงามของหญิงสาวทั้งสองที่ได้เห็นคืนนี้ช่างน่าตะลึงเหลือเกิน
คนหนึ่งงามสง่าสูงศักดิ์ เย็นชาเสียจนไม่สนว่าใครจะเป็นตายร้ายดี ส่วนอีกคนเปี่ยมเสน่ห์แบบหญิงงามคลาสสิก เพียงแววตาเคลื่อนไหวก็ชวนให้หลงใหล ใบหน้าละเอียดประณีตจนแทบหาข้อตำหนิไม่ได้
พวกเขาเพียงชื่นชมความงามภายนอกเท่านั้น ไม่มีใครคิดว่าหญิงสาวเหล่านี้จะเป็นของตนได้
ชายกระโปรงของเซิ่งเหยายาวไปหน่อย ตอนขึ้นบันได เสิ่นจินเหยียนคิดจะช่วยยกให้ แต่เธอชิงรวบชายกระโปรงขึ้นเดินนำไปก่อน
เสิ่นจินเหยียนมองใบหน้าสดใสของเธอ ริมฝีปากแดงเม้มบาง คางเชิดขึ้นเล็กน้อย ราวกับนกยูงผู้หยิ่งทะนง
เมื่อขึ้นไปเห็นฉูซวงกับเซิ่งถิง ความเย็นชาของเธอก็คล้ายจะลดน้อยลงโดยไม่รู้ตัว
“อาเล็ก คุณอาสะใภ้”
อาหารบนโต๊ะถูกยกมาเรียบร้อยแล้ว ฉูซวงยิ้มพลางชวนเธอนั่งข้างกาย “ขนมที่เก็บไว้ให้เธอ”
รอยยิ้มที่ผุดขึ้นบนใบหน้าเซิ่งเหยาอย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้เสิ่นจินเหยียนมองอยู่เงียบ ๆ ครู่หนึ่ง