เธอถึงกับวิงวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ในใจ ขออย่าให้เกิดเรื่องอะไรขึ้น ขอให้เซิ่งถิงปลอดภัย
คนดีอย่างเขา จะเป็นอะไรไปไม่ได้…
พอคิดถึงตรงนี้ ฉูซวงก็รู้สึกเหมือนมีก้อนจุกอยู่ในลำคอ ดวงตาแสบผ่าว
พี่ชายก็เป็นคนดีมากเหมือนกัน แต่กลับไม่ได้พบจุดจบที่ดี
ถ้าหาก… ถ้าหากว่า…
ฝีเท้าที่กำลังตามหาเขาพลันชะงัก เธออ้าปากหอบหายใจเฮือกใหญ่
สายตาพร่ามัว หัวใจบีบรัดอย่างฉับพลัน ภาพพี่ชายที่เปียกปอนไปทั้งตัว นอนอยู่บนพื้นเมื่อสิบปีก่อนพลันแจ่มชัดขึ้นในสมอง
ไม่ว่าเธอจะพยายามข่มกลั้นความรู้สึกและอยากลืมมันสักแค่ไหน ภาพนั้นกับความมืดมนเจ็บปวดในวันนั้นกลับยิ่งแจ่มชัดและฝังลึกในใจขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่เอา ไม่เอา
ฉูซวงส่ายหน้า มือที่กำโทรศัพท์สั่นอย่างเห็นได้ชัด