ดุจหยกงามผ่องอำไพ

ตอนที่ 27 ขุนเขามรกต

7 นาที· 1.7K คำ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรือนร่างของผู้ชายที่มีสัดส่วนงดงามอยู่ใต้เนื้อผ้า ดูแข็งแรงและเปี่ยมพละกำลัง ไหล่กว้างเอวสอบ กล้ามเนื้อได้รูปสมบูรณ์แบบ รูปร่างเช่นนี้เป็นสิ่งที่คนออกกำลังกายมากมายใฝ่ฝันอยากมี

ชายร่างสูงใหญ่ขนาดนี้ โดยเฉพาะผู้ชายที่เพิ่งออกกำลังกายเสร็จ ยืนอยู่ตรงหน้าเมื่อไร ก็ชวนให้รู้สึกถึงแรงกดดันอย่างบอกไม่ถูก

ไม่ว่าจะเป็นพละกำลังหรือรูปร่าง ความแตกต่างระหว่างชายหญิงก็มีมากเกินไป

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ ฉูซวงก็กลืนน้ำลายอย่างลับ ๆ “คุณไปออกกำลังกายมาเหรอคะ?”

“เพิ่งเสร็จ”

เธอยิ้ม “เป็นนิสัยที่ดีนะคะ”

ดูออกเลยว่าออกกำลังกายเป็นประจำ ถึงได้ดูแลรูปร่างได้ดีขนาดนี้

เซิ่งถิงเห็นเธอถือแท็บเล็ตเดินขึ้นบันไดมา “คุณทำงานเสร็จแล้วเหรอ?”

“ยังค่ะ คืนเดียวทำไม่เสร็จ คิดว่าจะทำต่อพรุ่งนี้ อยากพักแล้ว” ฉูซวงเงยหน้ามองตรง ๆ ก็เห็นเพียงแนวคางของชายหนุ่ม เมื่อยืนใกล้กัน กลิ่นอายเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากตัวเขาก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเพราะร่างกายที่เพิ่งออกกำลังกาย “ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”

“ราตรีสวัสดิ์”

ก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องนอนใหญ่เพียงเสี้ยววินาที ฉูซวงก็หันกลับไปมองแผ่นหลังของชายหนุ่มตรงโถงทางเดินอย่างไร้สาเหตุ

แผ่นหลังตั้งตรงราวกับต้นสนหิมะ

หลายคืนที่ได้นอนในห้องนอนใหญ่ ทุกเช้าหลังตื่นนอนเธอจะจัดห้องกลับคืนสู่สภาพเดิมเสมอ จึงอดรู้สึกเกรงใจที่เข้ามาใช้ห้องของคนอื่นไม่ได้

คุยกับเซิ่งเหยาอยู่ครู่หนึ่ง ฉูซวงก็เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ พออาบเสร็จถึงนึกขึ้นได้ว่าที่นี่ไม่มีชุดนอน พอเห็นผ้าเช็ดตัวในตู้ เธอก็หยิบมาคลุมตัวแล้วเปิดประตูออกไป ตั้งใจจะไปเอาเสื้อผ้าที่ห้องนอนเล็ก

เปิดประตูออกมาได้ไม่กี่ก้าว ร่างก็สะดุ้งน้อย ๆ ก่อนยืนนิ่งแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย เมื่อเห็นชายหนุ่มนั่งตัวตรงอยู่ตรงโซฟา สมองของฉูซวงก็ขาวโพลนไปชั่วขณะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป